Facebooktwittergoogle_plus

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΜΙΛΑ ΣΤΑ «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟ

Συναντήσαμε το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριάδη, ο οποίος μίλησε στα Επίκαιρα εφ’ όλης της ύλης για πολλά και «καυτά» θέματα της επικαιρότητας, απαντώντας σε μία σειρά ερωτήσεων που του θέσαμε.

Κύριε Ζαχαριάδη θέλουμε να είμαστε αισιόδοξοι, αλλά οι συνθήκες δεν μας το επιτρέπουν, ειδικά όταν βλέπουμε να χάνονται χιλιάδες νέοι μας και μάλιστα όχι απλά εργατικά χέρια, αλλά επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων. Μιλάμε για ένα νέο επιστημονικό προλεταριάτο, που αν ήταν εντός Ελλάδος, θα προσέφερε στην ανάπτυξη του τόπου μας και θα θωράκιζε τα οικονομικά των ασφαλιστικών ταμείων. Τι σκέψεις υπάρχουν για να επιστρέψουν αυτοί οι πολίτες και να προσφέρουν στην ανάπτυξή της χώρας μας;

«Η ελληνική οικογένεια σε αντίθεση ίσως με τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει μια σοβαρή μέριμνα για την επιμόρφωση των νέων μελών της. Τις προηγούμενες δεκαετίες αλλά και σήμερα δαπανώνται σημαντικά ποσά από τον οικογενειακό προϋπολογισμό για μόρφωση, σπουδές, αξιοποίηση δεξιοτήτων. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχουμε μια εξαιρετικά μορφωμένη νέα γενιά. Δυστυχώς τα χρόνια της κρίσης, αλλά και πριν την κρίση σε μικρότερο βαθμό παρατηρήθηκε το φαινόμενο του braindrain. Οι Έλληνες επιστήμονες γίνονται ανάρπαστοι στις διεθνείς αγορές αλλά δεν μπορούν να βρουν δουλειά στην Ελλάδα. Τι φταίει; Μα η δομή της οικονομίας και ο προσανατολισμός της. Μια οικονομία διαχρονικά εσωστρεφής, χωρίς αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, αναξιοκρατική πολλές φορές και στον ιδιωτικό της τομέα, χωρίς επενδύσεις στη γνώση, στη καινοτομία, στην έρευνα. Να λοιπόν το μεγάλο στοίχημα για να περάσουμε από το braindrain στο braingain. Μόνο αν ξεπεράσουμε την πελατειακή και ρουσφετολογική λειτουργία στο δημόσιο τομέα και την οικογενειοκρατία στον ιδιωτικό μπορούμε να ελπίζουμε σε επιστροφές».

Οικονομικά στοιχεία που διαβάζουμε από ανεξάρτητες πηγές, δείχνουν μια ελαφρά ανάκαμψη της οικονομίας, παρά όλα αυτά όμως εξακολουθούμε να έχουμε κλείσιμο επιχειρήσεων και τα τα capital control καλά κρατούν, αν και διευρυμένα ως προς τα μετρητά. Ενώ όσοι πείραξαν τα νούμερα της ΕΛΣΤΑΤ για να μπούμε στα μνημόνια, έχουν μείνει στο απυρόβλητο. Πρόκειται να υπάρξουν σύντομα αλλαγές σε αυτές τις δυο καταστάσεις;

«Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης θα φέρει ομαλοποίηση στην ελληνική οικονομία, επανενεργοποίηση στο τραπεζικό σύστημα και ανακούφιση σε μια σειρά κλάδων της οικονομίας που λόγω της αβεβαιότητας πιέζονται. Χρειάζονται σταθερά και προσεκτικά βήματα για την έξοδο της χώρας από το μνημόνιο. Στην διαδρομή αυτή πολλές πιέσεις που ασκούνται στην οικονομία θα αμβλύνονται. Η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας γίνεται βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της EUROSTAT, αυτά τα στοιχεία τα σεβόμαστε και τα εμπιστευόμαστε όλοι».

Η ελληνική κυβέρνηση κατά την άποψη σας θα έπρεπε να δημοσιοποίηση τα πρακτικά από την συνδιάσκεψη των προέδρων των κομμάτων, πριν την υπογραφή του τρίτου προγράμματος;

«Νομίζω πως όλα τα δημοκρατικά κόμματα κρίνονται από την τοποθέτησή τους στο δημόσιο λόγο. Πιστεύω ότι παρά τις διαφωνίες οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν μεταξύ τους καλές σχέσεις θεσμικού χαρακτήρα. Δεν νομίζω ότι κάποιος θέλει να κρύψει κάτι ή έχει λόγο να κρύψει κάτι. Δεν βρίσκω λόγο να ανατρέξουμε στα πρακτικά εκείνης της περιόδου, άλλωστε δεν το θέτει κανείς στο δημόσιο διάλογο. Αν τεθεί μπορούμε να το δούμε».

Ανεργία, ένας τεράστιος πονοκέφαλος για την κυβέρνηση της αριστεράς και για την αξιοπρέπεια των πολιτών. Ποιες είναι οι κινήσεις που γίνονται ή πρόκειται να γίνουν για την μείωση της;

«Η μείωση της ανεργίας και η δημιουργία θέσεων αξιοπρεπούς εργασίας είναι η πρώτη ιεραρχημένη προτεραιότητα μας για να βγούμε από την κρίση, να ανατάξουμε την οικονομία, να ισχυροποιήσουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα, να βγούμε από την συλλογική κοινωνική κατάθλιψη και απραγία. Η Ελλάδα είχε τα έτη 2008 – 2009 ανεργία περίπου 8%, έφτασε λίγο πριν αναλάβουμε την διακυβέρνηση της χώρας στο εκρηκτικό 27%, σήμερα έχει αποκλιμακωθεί στο 23%. Προφανώς δεν είμαστε ευχαριστημένοι, προφανώς γνωρίζουμε ότι για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους επικρατούν συνθήκες γαλέρας και εργασιακής ζούγκλας. Χρειάζεται σκληρή και μεθοδική δουλειά για να ρυθμίσουμε ένα από επιλογή πλήρως απορυθμισμένο τοπίο. Το μήνυμα μας: ανάπτυξη τώρα, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας τώρα, κοινοτικό πλαίσιο στήριξης τώρα. Πρέπει με ανοιχτό μυαλό να προλάβουμε κάθε ευκαιρία».

Οι δανειστές μας ζητούν μείωση του αφορολόγητου, εάν αυτό γίνει, θα υπάρξουν αντισταθμιστικά μέτρα υπέρ των πολιτών;

«Πρέπει να δούμε τη συμφωνία συνολικά. Προσπαθούμε τα πιο αδύναμα νοικοκυριά που θα έχουν κάποιες επιβαρύνσεις να ισοσταθμιστούν από τις αντίστοιχες ελαφρύνσεις των αντιμέτρων. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα της συμφωνίας θα είναι μηδενικό, όλοι όμως θα κερδίσουμε από τον δημοσιονομικό χώρο και την προοπτική που θα ανοίξει η ολοκλήρωση της αξιολόγησης και η θετική πορεία της οικονομίας».

Γνωρίζω ότι πιστεύεται στην ευρωπαϊκή ιδέα. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι είτε μιλούν για Grexit, είτε για μια πολύ σκληρή λιτότητα, που θα συνεχίζεται εσαεί. Μπορεί ένας λαός να αντέξει μέσα σε τέτοια πλαίσια; Και επειδή όλα είναι ανοικτά, η ελληνική κυβέρνηση έχει στην άκρη κάποιο σχέδιο για κάθε ενδεχόμενο, μια και το ευρωπαϊκό πλαίσιο πλην εξαιρέσεων, δεν είναι και τόσο φίλιο απέναντι μας.

«Συγγνώμη αλλά ηγέτης Ευρωπαίος που να μιλά για Grexit δεν υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό. Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να ανακτήσει την δυναμική της χώρας στις ισχυρές δυνάμεις και οικονομίες της ΕΕ, ταυτόχρονα μέσα από συμμαχίες προσπαθεί να πιέσει για μετατόπιση της ΕΕ σε μια βιώσιμη και κοινωνικά ευαίσθητη κατεύθυνση, πιο κοντά στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της. Δεν έχουμε στην άκρη του μυαλού μας κάποιο σχέδιο αποχώρησης. Εργαζόμαστε στο σενάριο για το οποίο μας εξουσιοδότησε ο λαός να εργαστούμε στις 20/09/2015, όλα τα άλλα που λέγονται και γράφονται είναι επικοινωνιακές ή διαπραγματευτικές ατάκες».

Η Γερμανία ψηφίζει το Σεπτέμβρη, παρακολουθώ με ενδιαφέρον την προσπάθεια του Dielinke (αριστερά), Diegrüne (πράσινοι) και SPD (σοσιαλδημοκρατικό), να προχωρήσουν σε μετεκλογικό συνασπισμό (Rot – Rotgrüne), στα πρότυπα του κρατιδίου του Βερολίνου. Θεωρείται ότι αν αυτό γίνει πράξη, μπορούμε να ελπίζουμε σε μια καλύτερη συνεργασία των δυο χωρών και την αρχή του τέλους της τιμωρητικής πολιτικής στις αδύναμες οικονομίες, όπως είναι μέχρι στιγμής η δικιά μας.

«Έχει σημασία να υπάρξει προοδευτική πολιτική αλλαγή στη Γερμάνια όπως και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Θέλω πολύ να κερδίσει ο Μάρτιν Σουλτς την καγκελαρία αλλά να προχωρήσει και σε έναν προοδευτικό συνασπισμό όπως περιγράφεται στην ερώτηση. Ακόμα όμως και σε ένα τέτοιο σενάριο που θα αλλάξει την δημοσιονομική ατζέντα στην ευρωζώνη πρέπει να μην ξεχνάμε τις δικές μας ευθύνες για να γίνουν αλλαγές στη χώρα και να γκρεμιστούν παθογένειες δεκαετιών. Μαγικές λύσεις που να λύνουν το ελληνικό πρόβλημα δεν υπάρχουν ούτε εντός ούτε εκτός Ελλάδας, χρειάζεται και πολλή δουλειά και ο αναγκαίος χρόνος».

Οι πολίτες της χώρας μας διαμαρτύρονται, αλλά από την άλλη βλέπουν ότι έχουν μια κυβέρνηση που μέσα σε αυτά τα ασφυκτικά πλαίσια της οικονομίας προσπαθεί να ανακουφίσει (όσο γίνεται) τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Σε μια ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή πιστεύεται ότι αυτή η τακτική θα συνεχιστεί;

«Θα συνεχιστεί η τακτική που ακολουθούνταν μέχρι το 2015. Ο λαός μας δεν έχει κοντή μνήμη και πιστεύω παρά τις δυσκολίες θα εκτιμήσει την προσπάθεια που γίνεται την περίοδο 2015 – 2019. Είναι πολύ νωρίς όμως να μιλάμε για κυβερνητική αλλαγή ή για κυβερνητική συνέχεια. Είναι η ώρα να δουλέψουμε συντεταγμένα για να βγει η χώρα από την ιστορική περιδίνηση που εισήλθε το 2010 και να οργανώσει το μέλλον της με βιωσιμότητα, προκοπή και δικαιοσύνη».

** Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «τα Επίκαιρα» το Σάββατο 1 Απριλίου 2017