Απόψεις

Πώς διαφοροποιήθηκε από το 2014 μέχρι σήμερα η ένταξη των αγροτικών επιδοτήσεων στη φορολογική βάση

της Μπέττυ Σκούφα

Σε πολλά δημοσιεύματα του τύπου και στο διαδίκτυο, που διαβάζω, μου μένει η εντύπωση, όπως και στους περισσότερους αναγνώστες, ότι η σημερινή κυβέρνηση φορολόγησε, «για πρώτη φορά, από το πρώτο ευρώ τις επιδοτήσεις των αγροτών». Κι όμως, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αν κανείς ρωτήσει τους λογιστές, που είναι πιο καλά ενημερωμένοι, ή αντίστοιχα διαβάσει άρθρα τους, όπως για παράδειγμα το «Εισόδημα από αγροτική δραστηριότητα», που δημοσιεύτηκε στις 01/07/16, θα διαπιστώσει πως «στα έσοδα από αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα αρχικά περιλαμβάνονταν και οι αγροτικές επιδοτήσεις/ενισχύσεις και αποζημιώσεις, αφού η παρ. 1 του άρθρου 21 του ΚΦΕ –Ν.4172/2013, ορίζει ρητά ότι «ως

Για να δωθεί η Ε.Ε. πρέπει να αλλάξει ριζικά

Του Πάνου Τριγάζη

Κάποιοι λανθασμένα πιστεύουν ότι η ΕΕ δεν αλλάζει. Με ανάμικτα συναισθήματα εορτάζονται τα 60 χρόνια της ενωμένης Ευρώπης, που ξεκίνησε ως ΕΟΚ και το 1991 μετεξελίχθηκε σε ΕΕ. Πολλή συζήτηση γίνεται για μια Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων, με τον έλληνα πρωθυπουργό να προτείνει πρόσφατα στις Βρυξέλλες, την «Ευρώπη των πολλαπλών επιλογών», που σημαίνει μια ΕΕ που θα σέβεται τις ιδρυτικές της αξίες, αλλά και τις εθνικές ιδιαιτερότητες και ταυτότητες. Κατά την γνώμη μου, το μέλλον της ΕΕ απαιτεί επιστροφή στις καταβολές της Ευρωπαϊκής Ιδέας, παράλληλα με την διατύπωση προτάσεων για την υπέρβαση της σημερινής κρίσης και

Κάτι σαν… Ολλανδία του Νότου

Του Βασίλη Πάικου

Ε, όχι βέβαια, δεν πανηγυρίσαμε την εκλογική νίκη του Μαρκ Ρούτε στην Ολλανδία. Την ήττα του Χέερτ Βίλντερς πανηγυρίσαμε. Εξηγημένα πράματα. Την ήττα της ρατσιστικής, της ξενοφοβικής, της αντιευρωπαϊκής Ακροδεξιάς. Αυτό πανηγυρίσαμε και καλά κάναμε. Μια και ήταν, πράγματι, ορατός ο κίνδυνος να δεχτεί, από κει, η ευρωπαϊκή ιδέα (και η όποια ευρωπαϊκή προοπτική) θανατηφόρο χτύπημα. Και να ξεκινήσει από κει και πέρα η συνολική αποδόμησής της. Σε ένα διεθνές περιβάλλον, το οποίο μονάχα δυσοίωνα μηνύματα μας επιφυλάσσει τον τελευταίο καιρό… Η πανευρωπαϊκή ανακούφιση από τα αποτελέσματα της ολλανδικής κάλπης δεν έχει σε τίποτα να κάνει

Μια πρόταση έσω και την τελευταία στιγμή

Μανιτσούδη Ευαγγελία - Σέργης Φραγκίσκος

Το  έθιμο του ρουκετοπόλεμου είναι  ταυτόσημο με τον Βροντάδο της Χίου και τις δύο ενορίες του Αγ.Μάρκου και της Παναγίας Ερυθειανής. Ένα έθιμο που ξεκίνησε από την Τουρκοκρατία και  έφθασε στις μέρες μας να απειλείται με εξαφάνιση.Πέρσι για πρώτη φορά δεν πραγματοποιήθηκε και υπάρχει κίνδυνος να γίνει το ίδιο και φέτος.Ti  φταίει; H λάθος πορεία που είχε πάρει το έθιμο τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια. Όταν πρωταρχικός στόχος δεν ήταν το έθιμο και η σημασία του την ημέρα της Ανάστασης αλλά  η δύναμη της εικόνας που ταξίδευε τον πλανήτη. Όταν χάθηκε το μέτρο και στόχος ήταν όλο και πιο πολλές

Φαύλος κύκλος

Του Γιώργου Καπόπουλου

Η σκιά της καχυποψίας και η περιχαράκωση απέναντι στους μουσουλμάνους συνολικά είναι το επόμενο βήμα, με τους τελευταίους να αισθάνονται ακόμη πιο αποξενωμένοι και να αναζητούν προστασία σε ομοθρήσκους και ομοεθνείς εκτός συνόρων. Η τρομοκρατική βία δεν περιμένει την έρευνα και την αναγκαία τεκμηρίωση για την ταυτότητα και τα κίνητρα των δραστών, καταγράφεται ως μέρος μιας συνολικής ισλαμικής απειλής. Η σκιά της καχυποψίας και η περιχαράκωση απέναντι στους μουσουλμάνους συνολικά είναι το επόμενο βήμα, με τους τελευταίους να αισθάνονται ακόμη πιο αποξενωμένοι και να αναζητούν προστασία σε ομοθρήσκους και ομοεθνείς εκτός συνόρων. Τα παραπάνω είναι πρόσφορο έδαφος για

«Ευλόγησαν τα γένια τους»!

του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη

«Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι απολύτως αυτοδιοικούμενη και αυτοδιαχειριζόμενη» και η κυβέρνηση δεν έχει καμιά ανάμειξη στην κατάληψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των διευθυντικών θέσεων στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση από προσκείμενους στη Ν.Δ. εκπαιδευτικούς, μας διαβεβαιώνει ο νέος υπουργός Παιδείας. Φαίνεται πως ζούμε σε διαφορετική χώρα! Ή μήπως αγνοεί ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα, μόνο η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αυτοδιοικείται, ενώ οι εκπαιδευτικοί των δύο άλλων βαθμίδων δεν έχουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα και βρίσκονται υπό ασφυκτικό κρατικό έλεγχο; Πώς συμβιβάζονται οι ηχηρές διακηρύξεις του κ. υπουργού περί «αξιοκρατικής επιλογής στελεχών και αξιοποίησης των καλυτέρων», με το κραυγαλέο γεγονός ότι από τους 58

Η Ν.Δ. ψάχνει αφήγηση φαλτσάροντας

Του Γιώργου Μελιγγώνη

Αν η κυβέρνηση έχει έναν λόγο να ασχολείται με τη διαπραγμάτευση, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει… δύο, παρ’ ότι φαίνεται “περίεργο”. Κι αυτό διότι όσο η εκκρεμότητα επί της δεύτερης αξιολόγησης παραμένει, η Ν.Δ. ασκεί πολιτική εν κενώ και αυτό φέρνει αποδιάρθρωση: Τα εσωκομματικά ρήγματα παραμένουν ενεργά, ενώ τα “φάλτσα” διαδέχονται το ένα το άλλο, εμφανίζοντας την οδό Πειραιώς σαν “μπουλούκι ατάκτων”. Δεν είναι τυχαίο ότι επιτελικά στελέχη της Ν.Δ., αλλά και όλοι οι βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σεναριολογούν καθημερινά περί τη διαπραγμάτευση: “Όσο δεν ξέρουμε πού πάει το πράγμα, είναι λογικό να μην ξέρουμε

Στους δανειστές το περγαμότο, και στον Τσίπρα το γαμώτο

Του Θανάση Καρτερού

Μόνο με φυγή προς τα μπρος γλιτώνουμε και εμείς, και η χώρα… Λένε “Εσείς άλλα λέγατε και άλλα κάνετε”. Για τα Μνημόνια, για τις συντάξεις, για τα εργασιακά, για τη φτώχεια. Κολλάνε και την κατηγορία της καρέκλας -όλα τα κάνουν για να κρατήσουν τις καρέκλες τους- εκείνοι που έπειτα από δεκαετίες εξουσίας τους τρώει ο κώλος τους και ξύνουν την καρέκλα. Και πιάνουν τα παράθυρα μην τους ξεφύγει καμιά Novartis, κανένα ΚΕΕΛΠΝΟ, κανένα σπίτι του Βολτέρου και καμιά off shore του συνεταίρου. Να τελειώνουν με την Αριστερά πριν τελειώσουν τόσων χρόνων επενδύσεις στην ιδιοκτησία του κράτους.

Το κόμμα και οι τάσεις

Του Χρήστου Πετράκου

Ένας σύντροφος, προερχόμενος από το ΚΚΕ -άλλωστε στον ΣΥΡΙΖΑ οι περισσότεροι σε άλλη κομματική γη έχουμε γεννηθεί- περιέγραφε πρόσφατα την εικόνα του ΚΚΣΕ την περίοδο που πλέον κατευθυνόταν προς την πτώση. Ένα κόμμα στο οποίο κανείς δεν πίστευε κανέναν και τίποτα. Ένα κόμμα χωρίς ζωή, με μέλη απομονωμένα στις οργανώσεις, με στελέχη απομονωμένα στην ηγεσία. Ο μόνος κοινός ρόλος όλων η διενέργεια «πανηγυρικών» συνεδριάσεων οργάνων μόνο και μόνο επειδή έπρεπε να γίνουν. Χωρίς καμία ουσία. Τίποτα δεν μεταφερόταν από τη βάση και η βάση δεν άκουγε τίποτα. Οι μόνοι που κινούνταν σε αυτό το περιβάλλον ήταν όσοι, αδιάφοροι με την

Ελληνική Αστυνομία και αριστερή διακυβέρνηση

Του Άγγελου Μανταδάκη

Το αίσθημα της ασφάλειας δεν υποτιμάται από την κυβέρνηση της Αριστεράς. Η ασφάλεια αποτελεί δικαίωμα του πολίτη ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας ή εργασίας του και βεβαίως ανεξάρτητα του φύλου, της εθνικότητας και της οικονομικής ή κοινωνικής του θέσης. Για όσους και όσες παρακολουθούν με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στην Ελληνική Αστυνομία, είναι κοινή η αίσθηση ότι κάτι αλλάζει εδώ και αρκετούς μήνες. Η ΕΛ.ΑΣ. σημειώνει επιτυχίες σε δύσκολους χώρους, όπως είναι το οργανωμένο έγκλημα, και βελτιώνει τις επιδόσεις της και στα ζητήματα της αστυνόμευσης. Το αίσθημα της ασφάλειας δεν υποτιμάται από την κυβέρνηση της Αριστεράς. Η ασφάλεια αποτελεί