Απόψεις

Υπάρχει ελπίδα

Ευαγγελία Μανιτσούδη

Τα προσφυγόπουλα και στη Χίο από τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου  πάνε επιτέλους σχολείο. Οι δημοκρατικοί πολίτες της Χίου τα καλωσόρισαν ανοίγοντας την αγκαλιά τους, δίνοντας απλόχερα αγάπη και ζεστασιά και απαντώντας με τον καλύτερο τρόπο στον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αναρωτιέται όλοι εκείνοι που μικρόψυχα έσπερναν ζιζάνια όλο το προηγούμενο διάστημα λέγοντας διάφορα ευφάνταστα όπως «θα μολύνουν τα σχολεία και τα δικά μας παιδια», θα μπουν στα σχολεία μεγάλης ηλικίας παιδιά και ποιος ξέρει τι θα κάνουν» κ.λπ., τι έχουν να πουν τώρα στο διπλανό τους, στον γείτονα, στον παππού που παρουσίασαν ως γονέα από το απομακρυσμένο χωριό και του

Η επιστροφή του Μαρξ (1)

Κώστας Δουζίνας

Ο σύντομος 20ός αιώνας που άρχισε και τελείωσε με την κομμουνιστική επανάσταση κατέστρεψε την πίστη στην ιστορική νομοτέλεια. Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου αποτέλεσε μια τεράστια θεωρητική αποτυχία και πολιτική ήττα για τον μαρξισμό. Η Αριστερά είναι η θεωρία στην πράξη. Το 1989 απέτυχαν και τα δύο. Η Ιστορία τελείωσε, μας είπαν, η νέα παγκόσμια τάξη θα μείνει για πάντα. Μετά την κρίση τoυ 2008 όμως είχαμε μια ολική επιστροφή στον Μαρξ. Ο Κάρολος ψηφίζεται ο πιο σημαντικός φιλόσοφος του κόσμου. Το «Κεφάλαιο» ξαναδημοσιεύεται και το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» γίνεται το μεγαλύτερο μπεστ σέλερ μετά τη Βίβλο. Η πτώση του

Για ένα νέο μεταρρυθμιστικό μοντέλο

Δημήτρης Αυλωνίτης

Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση πολιτικών για την βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα αντανακλούσαν διαχρονικά τις διαρθρωτικές αδυναμίες του ελληνικού κράτους. Στα χρόνια προ κρίσης χαρακτηρίζονταν συχνά από πολιτική ατολμία και διοικητική ολιγωρία, ενώ από το 2010 και μετά έπασχαν από υπερβολικό συγκεντρωτισμό, καθώς ο σχεδιασμός περιοριζόταν στο υψηλό πολιτικό επίπεδο και στις αγχώδεις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους. Αποτελεί κοινό παρανομαστή της «ελληνικής ιδιαιτερότητας» η εξής ενοχική παραδοχή: η εφαρμογή ανατίθετο – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – σε υπηρεσίες οι οποίες δεν είχαν μερίδιο στον σχεδιασμό των πολιτικών και ως εκ τούτου δεν «διεκδικούσαν» την ιδιοκτησία

Παρελθόν και μέλλον των ελληνοαμερικανικών σχέσεων

Παναγιώτης Κουρουμπλής

Πριν ακόμα συγκροτηθούν ως κράτη, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ συνδέονταν με μια αμφίδρομη πνευματική σχέση. Οι θεμελιωτές των Ηνωμένων Πολιτειών εμφορούνταν από τα αρχαιοελληνικά ιδεώδη. Με τη σειρά τους, οι Έλληνες διαφωτιστές εμπνέονταν από τα προτάγματα της Αμερικανικής Επανάστασης. Πολύτιμο τεκμήριο αυτής της σχέσης αμοιβαίου θαυμασμού και εκτίμησης είναι η αλληλογραφία ανάμεσα στον Αδαμάντιο Κοραή και τον μετέπειτα 3ο Πρόεδρο των ΗΠΑ Τόμας Τζέφερσον. Από τότε, βέβαια, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Το σημείο καμπής για τη στάση μεγάλης μερίδας του ελληνικού πληθυσμού απέναντι στις ΗΠΑ ήταν ο Ελληνικός Εμφύλιος. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η πρώτη νίκη του Ψυχρού Πολέμου. Για την Ελλάδα, μια εθνική

H Αριστερά στη νέα εποχή

Ανδρέας Πιλάλης

Να λέμε αλήθειες στους πολίτες, λιγότερα για το παρελθόν και τις ευθύνες των προηγούμενων, περισσότερα για το μέλλον και το καινούργιο που ευαγγελιζόμαστε. Περισσότερες πράξεις και έργα και λιγότερα λόγια. Και οι νίκες θα έρθουν. Παλέψαμε, πονέσαμε, συμβιβαστήκαμε, προσγειωθήκαμε, μάθαμε εν τέλει πώς είναι να κυβερνάς το κράτος που δεν έφτιαξε η Αριστερά, το κράτος που παραλάβαμε το 2015 χρεοκοπημένο, μέσα στη σήψη και τη διαφθορά. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, τρία χρόνια τώρα, το στοίχημα ήταν να μείνει η κοινωνία όρθια και ενωμένη. Στοίχημα που κερδήθηκε. Ο πρώτος πολύ δύσκολος

Η αλληλεγγύη και η αγάπη είναι η μόνη απάντηση στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό

Σέργης Φραγκίσκος - Ευαγγελία Μανιτσούδη

Όταν το 2015 κορυφώθηκαν οι προσφυγικές ροές στη χώρα μας, αλλά και τη Χίο, επιδείξαμε πρωτοφανή ανθρωπισμό και αλληλεγγύη. Ήμασταν παράδειγμα του μεγαλείου ψυχής και της καλοσύνης για τους ταλαιπωρημένους και κατατρεγμένους ανθρώπους που βρέθηκαν στον τόπο μας χωρίς να το έχουν διαλέξει. Ο ΣΥΡΙΖΑ επέδειξε πάντα ανθρωπιά και αλληλεγγύη παρά τα λάθη και τις παραλείψεις που έχουν γίνει. Να μην αγνοούμε όμως ότι είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια Ευρώπη με υψωμένα τείχη που συγχρόνως δεν τηρούσε τους όρους της συμφωνίας Ε.Ε Τουρκίας και με κλειστά τα βόρεια σύνορά μας. Από την άλλη, ακούγονται όλο και πιο συχνά φωνές ακραίες που

Ο «κακός Σαμαρείτης»

Κώστας Δουζίνας

Η υπόθεση έχει γίνει εμβληματική της απροθυμίας του σύγχρονου ανθρώπου να βοηθήσει ένα συνάνθρωπο που κινδυνεύει. Το είδαμε στη δολοφονική επίθεση των νοικοκυραίων στον Ζακ Κωστόπουλο, αλλά και στην πρόσφατη φασιστική επίθεση στον Βαγγέλη στο Πέραμα. Στην περίπτωση του Ζακ, ένας περαστικός παρενέβη, από ό,τι έχουμε δει, και προσπάθησε να σταματήσει την επίθεση και να βάλει μυαλό στους δύο που χτυπούσαν αλύπητα το αδύναμο θύμα. Στις 13 Μαρτίου 1964, η Kitty Genovese μαχαιρώθηκε κοντά στο σπίτι της στο Queens της Νέας Υόρκης. Η επίθεση διάρκεσε πάνω από μισή ώρα. Αρκετοί γείτονες και περαστικοί παραδέχτηκαν αργότερα ότι είδαν ή άκουσαν

Η συμφωνία των Πρεσπών: Οι δρόμοι της Ιστορίας

Σία Αναγνωστοπούλου

Είναι γεγονός ότι έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά, και από τους υποστηρικτές αλλά και τους αρνητές της συμφωνίας. Αυτό και μόνο το γεγονός αποδεικνύει την πολιτική και ιστορική βαρύτητα της συμφωνίας για τις δύο χώρες αλλά και για την ευρύτερη περιοχή. Την ώρα που δημοσιεύονται αυτές οι γραμμές, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βόρεια Μακεδονία δεν έχει κριθεί ακόμα. Αυτό βέβαια δεν μας εμποδίζει να καταθέσουμε μερικές σκέψεις για την ίδια τη συμφωνία, για την πολιτική και ιστορική σημασία της και για τις δύο χώρες. Είναι γεγονός ότι έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά, και

Έχουμε προσφυγική κρίση στην Ευρώπη;

 του Δημήτρη Ραπίδη

Η προσφυγική κρίση στην ΕΕ έφτασε στην κορύφωσή της στα τέλη του 2015 και στις αρχές του 2016, με την Ελλάδα και την Ιταλία να βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα τεράστιο προσφυγικό ρεύμα. Τόσο η Κομισιόν όσο και πολλά κράτη-μέλη δεν συνέβαλαν αποφασιστικά στη διαχείριση και στον καλύτερο καταμερισμό των προσφύγων μεταξύ των κρατών-μελών, με τη συμφωνία μετεγκατάστασης να μην καταφέρνει να πιάσει τους στόχους της. Η αδυναμία των κρατών-μελών να αντιμετωπίσουν το προσφυγικό ζήτημα με πνεύμα σύμπνοιας, αλληλεγγύης και συνεργασίας, οδήγησε τις Βρυξέλλες στην προώθηση και στήριξη της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, με αποτέλεσμα οι ροές να τεθούν υπό έλεγχο, αλλά το θεσμικό και

Ο Μακρόν δεν στοχεύει ούτε σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ούτε σε προοδευτικές συμμαχίες στην Ευρωζώνη

 του Δημήτρη Ραπίδη

Ο όρος «κανονικότητα» έχει χρησιμοποιηθεί πολύ τελευταία από πολλές ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες, κυρίως αναφορικά με την επιστροφή των οικονομιών της Ευρωζώνης σε βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης, στη βελτίωση των οικονομικών και κοινωνικών δεικτών, στην αντιμετώπιση των παθογενειών που γέννησαν την οικονομική κρίση. Καμία όμως «κανονικότητα» δεν έχει παρατηρηθεί σε επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ολοκλήρωσης. Ουδέποτε μέχρι σήμερα δεν έγινε ουσιαστική προσπάθεια διαμόρφωσης ενός συνεκτικού μοντέλου για την αντιμετώπιση των θεσμικών αδυναμιών της αρχιτεκτονικής της Ευρωζώνης. Ούτε υπήρξε ειλικρινής συζήτηση σε επίπεδο ευρωπαϊκών θεσμών για τους λόγους για τους οποίους η Γερμανία,