Αρθρογραφία

«Ενόψει ευρωεκλογών οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις ‘ανεβάζουν ρυθμούς’ για να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση που μπορεί να αποτελέσει το κυρίαρχο πολιτικό πλαίσιο σε ΕΕ και Ευρωζώνη τα επόμενα χρόνια»

Άρθρο του Δημήτρη Παπαδημούλη στο γαλλικό δίκτυο «Mediapart» Άρθρο του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη, φιλοξενεί το γαλλικό δίκτυο ενημέρωσης «Mediapart», αναφορικά με τις προτεραιότητες της «Προοδευτικής Συμμαχίας» στο Ευρωκοινοβούλιο, τις προοδευτικές συγκλίσεις και την πολιτική ατζέντα ενόψει ευρωεκλογών του Μαΐου 2019. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης σημείωσε ότι «ενόψει των ευρωεκλογών οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις ‘ανεβάζουν ρυθμούς’ για να παρουσιάσουν μια πειστική, ολοκληρωμένη πρόταση που μπορεί να αποτελέσει το κυρίαρχο πολιτικό πλαίσιο σε ΕΕ και Ευρωζώνη τα επόμενα χρόνια». Σε αυτό πλαίσιο, προσθέτει, «υπάρχουν ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες, όπως η συμφωνία Σοσιαλιστών και

Προσπαθήσαμε για όλα, πετύχαμε πολλά…

Γιάννης Μπαλάφας

– Τελικά η κυβέρνηση με κορμό την αριστερά δεν ήταν μια «σύντομη παρένθεση», η οικονομική καταστροφή δεν ήρθε, (δεν μείναμε ούτε καν χωρίς χαρτί τουαλέτας…), είμαστε ακόμα στη ζώνη του ευρώ, οι μετανάστες δεν κατήργησαν τον χριστιανισμό, η εγκληματικότητα δεν μπήκε στα σπίτια μας (ίσως να μπήκε μόνο μέσω κάποιων τρομολαγνικών τηλεοπτικών εκπομπών), οι κομμουνιστές δεν μας πήραν τις περιουσίες, η ελευθερία του Τύπου δεν καταργήθηκε (αντίθετα τα περισσότερα ΜΜΕ επιτίθενται ακόμη και με fake news κατά της κυβέρνησης). Τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους; – Η αντιπολιτευτική ατζέντα της ΝΔ (και των ακολουθημάτων της…), περιορίζεται στην «εθνική μειοδοσία με

Η αστική ευγένεια των συντηρητικών

Πάνος Σκουρολιάκος

Εδώ και πενήντα περίπου χρόνια, η συντηρητική παράταξη στη χώρα μας, επιχείρησε ένα πρόγραμμα πολιτικού λίφτινγκ, ως προς το πρόσωπο και την συμπεριφορά της. Έβγαινε ο τόπος από μια δικτατορία την οποία είχαν εγκαθιδρύσει και στη συνέχεια στηρίξει πρόσωπα προερχόμενα από τον ευρύτερο συντηρητικό χώρο. Κατά το πριν την χούντα διάστημα, η ίδια παράταξη, χρεώνεται την βία και νοθεία, δολοφονίες (Λαμπράκης, Πέτρουλας Τσαρουχάς) και τον τρόμο του χωροφύλακα. Αν πάμε λίγο πιο πίσω συναντάμε την μετεμφυλιακή εποχή με το ανελεύθερο και εκδικητικό για τους ηττημένους κράτους της νικήτριας δεξιάς παράταξης. Με αρχιτέκτονα λοιπόν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η παράταξη αυτή

Η Μαύρη Διεθνής ή υπνοβατώντας προς την καταστροφή

Κώστας Δουζίνας

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα της Ακροδεξιάς και του φασισμού. Το Fidesz στην Ουγγαρία, το PiS στην Πολωνία, η Alternative für Deutschland στη Γερμανία, οι Σουηδοί Δημοκράτες, o Κουρτς στην Αυστρία, η ιταλική Λέγκα, το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και ο Βίλντερς στην Ολλανδία αποτελούν την βάση μιας νέας Μαύρης Διεθνούς. Την περασμένη εβδομάδα ο Σαλβίνι και η Λεπέν σε κοινή συνέντευξη Τύπου ανακοίνωσαν ότι θα συνεργαστούν στις ευρωεκλογές. Με τις ευλογίες του Τραμπ, ο ακροδεξιός σύμμαχός του Στιβ Μπάνον δημιούργησε το «Κίνημα» («Μovement») στις Βρυξέλλες για να συντονίσει τα

ΣΥΡΙΖΑ: κίνδυνοι και προτεραιότητες

Κοτσακάς Αντώνης, Σκορίνης Νίκος, Χριστόπουλος Αλέξης

Πολλές φορές έχει λεχθεί και έχει γραφεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για να μείνει… Πολλές διατυπώσεις, διαπιστώσεις και εικασίες γίνονται για το μέλλον του. Ενα είναι βέβαιο: ότι οι σχεδιασμοί των συστημικών δυνάμεων για να τον καταστήσουν σύντομη αριστερή παρένθεση διαψεύστηκαν. Δεν χωρούν όμως εφησυχασμοί και αυταρέσκειες και αυτό είναι θέμα όλων των μελών και των φίλων του. Υπάρχουν κίνδυνοι; Σίγουρα και υπάρχουν. Ο πρώτος μεγάλος κίνδυνος είναι η ενσωμάτωση. Μέσα από τη διαλεκτική σχέση με την κοινωνία και τη διαχείριση της καθημερινότητας, μπορεί να χάσει τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά του και να ενσωματωθεί. Είναι βεβαίως σαφές από τη μέχρι σήμερα

Ευρωπαϊκή Ένωση vs ψηφιακή πειρατεία

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Μεγάλη κατάκτηση για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, για την εμπέδωση της δημοκρατίας αλλά και τον σεβασμό εργασιακών και πνευματικών δικαιωμάτων αποτελεί η υιοθέτηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψηφίσματος για την καταπολέμηση της ψηφιακής πειρατείας και την μη απόδοση πνευματικών δικαιωμάτων από τις μεγάλες εταιρείες κινητών αλλά και εφαρμογών (Google, Amazon, Facebook, Apple κ.λπ.) προς τους δικαιούχους πνευματικούς δημιουργούς. Η μεταρρύθμιση αυτή στόχο έχει να υποχρεώσει τους κολοσσούς του Διαδικτύου να μοιράζονται πιο δίκαια τα έσοδα με τους δημιουργούς στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, δημιουργείται ένα «συγγενικό δικαίωμα» που επιτρέπει στις εφημερίδες ή στα ειδησεογραφικά πρακτορεία να αποζημιώνονται όταν η παραγωγή τους αναπαράγεται στο

Ελλάδα – Ευρώπη: Μία στρατηγική για έναν διπλό στόχο

Πρόδρομος Θεοδουλίδης

Η προοπτική συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων με χαρακτηριστικά συστηματικότητας στη συμμετοχή και το διάλογο και προγραμματικής σύγκλισης βρίσκεται πρακτικά, εντός ορισμένου χρονικού ορίζοντα.  Ο διαθέσιμος χρόνος μέχρι τις επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις, δεν είναι πλέον ωφέλιμος για την περαιτέρω ανάλυση των αιτιών της κρίσης σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η αποτελεσματικότητά μας, θα κριθεί στην υλοποίηση των αναγκαίων και ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων. Το πολιτικό σύστημα, όπως το γνωρίζουμε από το 1974 έως και την έλευση της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, το 2010, παρουσίασε μια πανσπερμία αρνητικών ιδιοτήτων-αιτιών για να αντιπαρατεθεί μαζί του, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα σύστημα αδιαφάνειας και διαπλοκής που αντικατέστησε για

Είναι «υπόθεσή μας» να σηκωθούν οι «πεσμένοι στο έδαφος»

Γιάννης Μπαλάφας

Η εικόνα από το άγριο λυντσάρισμα του Ζάκ Κωστόπουλου παρουσία πολιτών οι οποίοι δεν αντέδρασαν, μας σοκάρισε, σχολιάστηκε αρνητικά από σχεδόν όλους, ιδιαίτερα από τα δημοκρατικά ΜΜΕ και τα social media. Κοινό και το ερώτημα: Αλήθεια που πήγε ο Έλληνας με το φιλότιμο, την αλληλεγγύη, την ανιδιοτέλεια και τη διάθεση για υπεράσπιση των αδυνάτων; Μήπως έχουμε αρχίσει να παραδινόμαστε στον φόβο, το μίσος και την αδιαφορία για το τι συμβαίνει δίπλα μας; Αν ναι, τότε η πρώτη ουσιαστική ήττα της δημοκρατίας είναι γεγονός… Για εμάς στην αριστερά, δημοκρατία σημαίνει ενεργοί πολίτες, συμμέτοχοι, παρόντες σε κάθε τι σημαντικό ή και λιγότερο

Το ζήτημα των κοινωνικών συμμαχιών και του ρόλου των κινημάτων

Ρένα Δύρου

Το ζήτημα των κοινωνικών συμμαχιών και του ρόλου των κινημάτων για τη διαμόρφωση ενός προοδευτικού μετώπου, είναι ένα καίριο και επίκαιρο θέμα.  Θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Αναζητά απαντήσεις στο αίτημα δημιουργίας ενός διευρυμένου προοδευτικού μετώπου, εκείνου που στο παρελθόν έδωσε τους αγώνες του λαού μας για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Σήμερα η ανάγκη ξανά το καλεί να ανοίξει μια νέα σελίδα τόσο για την πατρίδα μας όσο και για την Ευρώπη. Ειδικά στη σημερινή συγκυρία, κατά την οποία βλέπουμε να κυριαρχούν σε αρκετές χώρες της ΕΕ τάσεις και κινήματα ακροδεξιού λαϊκισμού – είτε πρόκειται για το μεταναστευτικό

Ο αυλικός

Δημήτρης Σεβαστάκης

Συχνά το στέλεχος του κόμματος, πολύ περισσότερο το απομακρυσμένο και μοναχικό μέλος, ο πολίτης, ο βουλευτής (ακόμα κι ο υπουργός) τρακάρει στον αυλικό. Ο αυλικός μπορεί να βρίσκεται παντού. Στον προθάλαμο ενός υπουργού, μπορεί να συμμετέχει ως γκαουλάιτερ σε μια επιτροπή, σίγουρα έχει λόγο για τα πάντα κι αν αλλάζει αντικείμενο ο προστάτης του, αλλάζει κι αυτός με μεγάλη ευκολία. Μπορεί να έχει άποψη για την οικονομία, για την υγεία, για την παιδεία, για τη ναυτιλία, για τον πολιτισμό, για τη γεωργία κ.λπ. Αναλόγως, δεν έχει εκλεγεί ποτέ και πουθενά, έχει όμως κάτι που ελάχιστοι διαθέτουν: έχει επιλεγεί. Ο αυλικός