Αρθρογραφία

Πλεόνασμα ελπίδας

Του Αλέξη Χριστόπουλου

Δικαιώνεται λοιπόν η κυβέρνηση σχετικά με το ύψος του πλεονάσματος και διαψεύδονται οι »οικονομολόγοι» του ΔΝΤ. Ακόμα περισσότερο φαίνεται να αποσυντονίζονται οι εγχώριοι διακινητές της καταστροφολογίας, τα βαποράκια των συμφερόντων που όλο αυτό το διάστημα ασχημονούσαν δημοσίως αραδιάζοντας ανακρίβειες και ψέματα. Το πλεόνασμα τελικά είναι 3,9% και πάνω ακριβώς σ’ αυτό θα στηριχθεί το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης η οποία θα περιλαμβάνει για πρώτη φορά ανακουφιστικά αντίμετρα(λιγότερα απ’ όσα θα θέλαμε) αλλά και συγκεκριμένα μεσοπρόθεσμα μέτρα καθώς και οδικό χάρτη για το χρέος. Έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή στα δημόσια ταμεία των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων αλλά

Tοπική Αυτοδιοίκηση: Eγγύηση και προϋπόθεση Δημοκρατίας

Της Ρένας Δούρου

Ο διάλογος για την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πόσο αφορά την κοινωνία και τους συμπολίτες μας; Μήπως πρόκειται για μια συζήτηση intra muros, μεταξύ ορισμένων αιρετών ή τεχνοκρατών; Ή οφείλει να αφορά όλους και όλες γιατί ουσιαστικά πρόκειται για την προστασία του περιβάλλοντος, τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των τοπικών κοινωνιών; Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα υπάρχουν πολλές, το σίγουρο είναι ένα: πολύτιμος χρόνος έχει χαθεί σχετικά με τις δυνατότητες, τον ρόλο και τη λειτουργία εκείνης της βαθμίδας εξουσίας που βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες και τα προβλήματά τους. Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι το

​Ο αριστερός προοδευτικός φεντεραλισμός θα είναι η προωθητική δύναμη για την Ευρώπη

Του Νίκου Παππά

Άρθρο του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκου Παππά, με θέμα τον αριστερό προοδευτικό φεντεραλισμό ως προωθητική δύναμη για την Ευρώπη, δημοσιεύει σήμερα η γαλλική εφημερίδα «Le Monde». Η «Le Monde» δημοσιεύει το άρθρο με τίτλο «Έχει έρθει ο καιρός για μια Ευρώπη ενωμένη, προοδευτική και κοινωνική» και το προλογίζει τονίζοντας ότι ο Νίκος Παππάς εξηγεί πως πρέπει να ξαναβρούμε τις θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης μέσα από το πρίσμα του φεντεραλισμού. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του άρθρου: Ο αριστερός προοδευτικός φεντεραλισμός θα είναι η προωθητική δύναμη για την Ευρώπη Η Ευρώπη είναι σε σταυροδρόμι.

Σφαιρικός πολιτισμός

Του Παντελή Μπουκάλα

Ιδιαίτερα για εμάς τους Ελληνες, ή για τους εξ ημών ελληνότατους, ένα Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών θα ’χε να μας θυμίσει ότι ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ο αρχαιότερος. Και δεν παρθενογεννήθηκε. Διασταυρώθηκε με τους γύρω του, ειρηνικά ή πολεμικά, έδωσε και πήρε. Το σχήμα για μια οικουμένη που ζούσε στα δέντρα ή σε σπηλιές όταν εμείς (εμείς;) φτιάχναμε Παρθενώνες, μόνο η βαθιά ανιστόρητη φαντασιοπληξία το κατασκευάζει. Στο ερώτημα «τι θα μπορούσε άραγε να προσφέρει ένα Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών;», νομίζω πως η απάντηση –ή τέλος πάντων μία από τις πιθανές– είναι απλή: Να μας θυμίσει πως

«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» για πάντα και για όλους

Του Γιάννη Μπαλάφα

Στον διεθνή Τύπο ο «Guardian» εκτιμά ότι ο Μακρόν αποτελεί «την καλύτερη ελπίδα για μια μεγάλη χώρα που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα», οι «Financial Times» προειδοποιούν ότι ο 39χρονος κεντρώος θα αναγκαστεί «να διαπραγματευτεί σκληρά» για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του αν εκλεγεί… Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να «διαβάσεις» ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, η «Χρυσή Αυγή» χαρακτηρίζει την είσοδο της κ. Λεπέν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας ως «προάγγελο επικράτησης όλων των «εθνικών» κινημάτων στην Ευρώπη και πρώτα απ’ όλα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα». Στη δική του «ανάγνωση» ο κ. Μητσοτάκης εκτιμά ότι «η

Το ’να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο τον Μητσοτάκη

Της Ρίας Καλφακάκου

Η μεταπολίτευση βρήκε την ελληνική κοινωνία κουρασμένη έπειτα από 7 χρόνια στυγνής καταπίεσης, υποβάθμισης της πολιτικής ζωής, προβολής της αμάθειας και του ανιστόρητου ελληνοχριστιανικού ιδεώδους, μπολιασμένου με μεταλλαγμένο αρχαιοπρεπές μεγαλείο. Η μεταπολίτευση βρήκε την ελληνική κοινωνία κουρασμένη έπειτα από 7 χρόνια στυγνής καταπίεσης, υποβάθμισης της πολιτικής ζωής, προβολής της αμάθειας και του ανιστόρητου ελληνοχριστιανικού ιδεώδους, μπολιασμένου με μεταλλαγμένο αρχαιοπρεπές μεγαλείο. Μια κοινωνία ενοχική και ευγνώμων στα παιδιά της που διέρρηξαν την απάθεια της μακρόχρονης ανοχής σε μια απαίδευτη δράκα φασιστοειδών δικτατορίσκων, μια κοινωνία διψασμένη για δημιουργία, χαρά, νέες ιδέες, ελευθερία στη διαφωνία, διευρυμένη δημοκρατία. Ο Κωνσταντίνος

Γαλλία: Η επόμενη και η μεθεπόμενη μέρα

Του Κώστα Ζαχαριάδη*

Κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρξει κανένα ερωτηματικό για όλους τους δημοκρατικούς και δημοκράτες της Γαλλίας. Χρειάζεται ένα πανδημοκρατικό μέτωπο απέναντι στις ιδέες που εκπροσωπεί η γαλλική ακροδεξιά δηλαδή του ρατσισμού, του μίσους, του αντιευρωπαϊσμού, γιατί όχι μόνο δεν πολεμάει-όπως υποστηρίζει το σύστημα- αλλά είναι αυτή το πιο ακραίο και αναχρονιστικό πρόσωπό του. Το διακύβευμα είναι μεγάλο, αφορά την ήττα της ακροδεξιάς όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Φυσικά θα είχα την ίδια τοποθέτηση αν στο δεύτερο γύρο περνούσε ο Φιγιόν με την Λεπέν υπέρ του Φιγιόν. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε το κατεστημένο αν

Η περιθωριακή λαϊκιστική μετάλλαξη της Ν.Δ.

Του Άγγελου Μανταδάκη

Η μετάλλαξη της Ν.Δ. σε κόμμα του κοινοβουλευτικού περιθωρίου θα επιφέρει σοβαρές αλλαγές στη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη της χώρας. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες οι εκλογές γίνονται σύμφωνα με τα όσα ορίζουν οι θεσμοί. Η συνεχής επίκληση των εκλογών από τον εκάστοτε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν συνιστά λόγο προσφυγής στις κάλπες. Όσες φορές κι αν το ζητήσει, έστω κι αν έχει υποκαταστήσει τον αντιπολιτευτικό του, προγραμματικό λόγο με την αέναη επανάληψη του αιτήματος για εκλογές, δεν αποτελεί δέσμευση από την πλευρά της Πολιτείας. Στη χώρα μας ο σημερινός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Ν.Δ. από την

Βρετανικό παράδοξο

Του Γιώργου Καπόπουλου

Αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και η Μέι καταγάγει εκλογικό θρίαμβο στις 8.6… Αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και η Μέι καταγάγει εκλογικό θρίαμβο στις 8.6 με το Συντηρητικό Κόμμα να απορροφά ό,τι έχει απομείνει από το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου, συν απογοητευμένους κεντρώους που δεν θέλουν να επικυρώσουν την αριστερή αναπαλαίωση του Κόρμπιν ψηφίζοντας Εργατικό Κόμμα, τότε η πρωθυπουργός θα έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων στη διαπραγμάτευση του Brexit και πέραν αυτής. Ετσι έναν χρόνο μετά το σοκ του Brexit, οι ηγέτες του οποίου με πρώτο τον Φάρατζ το έβαλαν στα πόδια, αλλά και την ευρωσκεπτικιστική πτέρυγα

Τα μηνύματα της γαλλικής κάλπης

Του Γιάννη Μπουρνούς

Πρώτη αποτίμηση του α’ γύρου των Προεδρικών Εκλογών στη Γαλλία 1. Ο Εμμανουέλ Μακρόν είναι πιθανότατα ο επόμενος Πρόεδρος της Γαλλίας. Κερδισμένη βγαίνει η γερμανική στρατηγική και οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες. Ηττημένοι οι Γάλλοι εργαζόμενοι κ άνεργοι, που σύντομα θα υποστούν τις συνέπειες των «μεταρρυθμίσεων» που υποσχέθηκε ο Μακρόν (απολύσεις στο Δημόσιο, ιδιωτικοποιήσεις, απορύθμιση «α λα Σρέντερ» της αγοράς εργασίας). Η Λεπέν ξεκινάει την εκστρατεία της για το β’ γύρο με πολύ μεγαλύτερη δεξαμενή ψήφων από τον πατέρα της (2002) και άρα το τελικό της ποσοστό πιθανώς να είναι αρκετά έως πολύ μεγαλύτερο από όσα προβλέπονται