Ιστορία

Στο φως ντοκουμέντα και απόρρητα αρχεία της Ασφάλειας για τον «άνθρωπο με το γαρίφαλο»

ν Πέμπτη 30 Μαρτίου συμπληρώνονται 65 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει στο φως της δημοσιότητας αποκαλυπτικά ντοκουμέντα από τον φάκελο του ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων και σπάνιες φωτογραφίες αλλά και η «ανακοίνωσις» της Υποδιεύθυνσις Ασφαλείας Αθηνών για τη σύλληψη του ίδιου και της Ελλης Παππά. Ενας κιτρινισμένος, εύθρυπτος χαρτοφύλακας της Ελληνικής Χωροφυλακής, στον οποίο εσωκλείονται «στοιχεία» των μυστικών υπηρεσιών για τον «άνθρωπο με το γαρίφαλο». Στο εξώφυλλό του κάποιος έχει γράψει με κόκκινο στυλό τη λέξη «εξετελέσθη» και την έχει υπογραμμίσει. Πιθανότατα ο υπάλληλος που ανέλαβε να τον αρχειοθετήσει,

Η ιδιόχειρη συνέντευξη του Νίκου Μπελογιάννη

«…οι σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος δεν δολοφονούν εμάς. Δολοφονούν την ειρήνευση και την τιμή της Ελλάδας.» Στο διάστημα 30 Μάρτη – 2 Απρίλη 1975   ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε  σε συνέχειες τρία αφιερώματα στη δίκη και τις εκτελέσεις του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Τα κείμενα φέρουν την υπογραφή του δημοσιογράφου Σπύρου Δενδρινού. Από αυτά  παρουσιάζουμε το τρίτο κείμενό του (2 Απρίλη 1975) στο οποίο ο δημοσιογράφος αφηγείται τον τρόπο με τον οποίο πήρε την ιδιόχειρη  συνέντευξη  του Νίκου  Μπελογιάννη  και τις αντιδράσεις του αμερικανού πρέσβη Πιουριφόι και της κυβέρνησης Πλαστήρα. Ο Σπύρος Δενδρινός ήταν δημοσιογράφος της

Οι άγνωστες πτυχές της δίκης Μπελογιάννη

Hταν 29 Ιουνίου του 1951 όταν ο αστυνόμος Α’, Ιωάννης Κροντήρης, παρέδιδε στις αρμόδιες αρχές την προανακριτική έκθεσή του με την οποία πρότεινε την παραπομπή του Νίκου Μπελογιάννη και ακόμα 92 κατηγορουμένων ενώπιον του Εκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών. Hταν 29 Ιουνίου του 1951 όταν ο αστυνόμος Α’, Ιωάννης Κροντήρης, παρέδιδε στις αρμόδιες αρχές την προανακριτική έκθεσή του με την οποία πρότεινε την παραπομπή του Νίκου Μπελογιάννη και ακόμα 92 κατηγορουμένων ενώπιον του Εκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών. Εκλεινε με αυτόν τον τρόπο ένας κύκλος διάρκειας ενός έτους από τη στιγμή που το αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

Διερμηνέας του Τίτο: Η αρχή του κακού ήταν ο Μιλόσεβιτς

Ο Ιβάν Ιβάνι (Ivan Ivanji) γεννήθηκε το 1929 στo Μεγάλo Μπέτσκερεκ, το σημερινό Ζρένιανιν της Σερβίας. Οι γονείς του, και οι δύο γιατροί, σκοτώθηκαν ως Εβραίοι από τους Γερμανούς Ναζί το 1941, και αυτός ως παιδί ακόμα κρυβόταν στους συγγενείς του στο Νόβι Σάντ, μέχρι που τον συνέλαβαν το 1944 και τον έστειλαν πρώτα στο Άουσβιτς κι έπειτα στο Μπούχενβαλντ όπου κατάφερε κι επιβίωσε τα δύο χρόνια της πρώιμης εφηβείας του. Ταυτόχρονα όλη τη ζωή του έγραφε ασταμάτητα και πίσω του έχει ένα τεράστιο λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό έργο. Όταν τον ρώτησαν κάποτε, στα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας του Τίτο, ποια

Μάρτιν ΜακΓκίνες: Ένας άνθρωπος για τον πόλεμο και την ειρήνη

Μπουρνούς Γιάννης

Ο αγώνας για ανεξάρτητη, ενωμένη και δημοκρατική Ιρλανδία ξεκινάει στις αρχές του 20ού αιώνα με την ίδρυση του Σιν Φέιν, ενώ το 1919 σχηματίζεται και το ένοπλο τμήμα του, ο IRA. Ήταν 30 του Γενάρη του 1972. Η Ένωση για τα Κοινωνικά Δικαιώματα της Βόρειας Ιρλανδίας (NICRA) είχε κινητοποιήσει τους κατοίκους του Ντέρι. Οι διαδηλωτές άρχισαν να συγκεντρώνονται μετά την κυριακάτικη λειτουργία. Η διεκδίκηση, για ακόμα μια φορά τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των καθολικών της Βόρειας Ιρλανδίας. Ενώ η πορεία έφτανε στην ολοκλήρωσή της, ξεκίνησε ο καθιερωμένος πετροπόλεμος της νεολαίας του Ντέρι με την αστυνομία,

Πέθανε ο ψυχολόγος που επινόησε τον όρο «ομοφοβία»

«Επινόησα τη λέξη ομοφοβία εννοώντας ότι αφορούσε μια φοβία για τους ομοφυλόφιλους. Ένα φόβο που φαινόταν να σχετίζεται με το φόβο της μόλυνσης, ένα φόβο για την υποτίμηση της οικογένειας. Ήταν ένας θρησκευτικός φόβος και είχε οδηγήσει σε μεγάλη βαρβαρότητα, όπως πάντα ο φόβος οδηγεί», είχε κάποτε πει ο αμερικανός ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής, Τζορτζ Γουάινμπεργκ, σύμφωνα με τους New York Times Απεβίωσε από καρκίνο, σε ηλικία των 86 ετών, ο Αμερικανός ψυχολόγος Τζορτζ Γουάινμπεργκ, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του 1960 είχε επινοήσει τον όρο «ομοφοβία» για να περιγράψει τη φοβία πολλών ανθρώπων απέναντι στους

Ο Νεάντερταλ «μίλησε»: Χρησιμοποιούσε πενικιλίνη και ασπιρίνη

Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν φυτικά αναλγητικά και πιθανώς τον μύκητα της πενικιλίνης, χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών. Όταν ήσαν άρρωστοι, φαίνεται πως μασούσαν τον φλοιό από το δέντρο της λεύκας, ο οποίος περιέχει μια χημική ουσία (σαλικυλικό οξύ), που αποτελεί το ενεργό συστατικό της σημερινής ασπιρίνης. Αυτά αποκαλύπτει νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή της διακεκριμένης Ελληνίδας παλαιοανθρωπολόγου Κατερίνας Χαρβάτη, καθηγήτριας του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν. Η μελέτη βασίσθηκε στην ανάλυση αρχαίου DNA που βρέθηκε στην τρυγία (πέτρα) της οδοντοστοιχίας τεσσάρων Νεάντερταλ, οι οποίοι ζούσαν πριν από περίπου 42.000 έως 50.000 χρόνια στην Ευρώπη. Είναι οι αρχαιότερες οδοντικές πλάκες

Η ιστορία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας: Ο αγώνας για τη γυναικεία χειραφέτηση

Στις 8 Μαρτίου του 1857 είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται μαζική διαδήλωση εργατριών στη Νέα Υόρκη. Εκατοντάδες γυναίκες εργαζόμενες στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και στα ραφτάδικα της περιοχής κατεβαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας «δεκάωρη δουλειά, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, μεροκάματα ίσα με των αντρών»   «Δουλεύαμε από την αυγή ως τη δύση του ηλίου 7 μέρες την εβδομάδα. Όσες δούλευαν σε μηχανές τις κουβαλούσαν στην πλάτη τους φθάνοντας και φεύγοντας από τη δουλειά. Ήταν κανονικό εργοστάσιο σκλάβων. Αν συζητούσαν οι πωλήτριες απολύονταν αμέσως. Το σφύριγμα των μηχανών, το ουρλιαχτό του επιστάτη έκαναν τη ζωή ανυπόφορη» Κλάρα Λέμλικ, Εργάτρια

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και οι αρμονικές αντιθέσεις

Της Τζένης Τσουπαροπούλου

«… τη στιγμή που ο Αουρελιάνο Μπαμπιλόνια θα τέλειωνε την αποκρυπτογράφηση των περγαμηνών, κι όλα όσα ήταν γραμμένα σ’ αυτές ήταν ανεπανάληπτα από αμνημονεύτων χρόνων και για πάντα, γιατί οι γενιές οι καταδικασμένες σε εκατό χρόνια μοναξιάς δεν θα είχαν δεύτερη ευκαιρία πάνω στη γη.» Λένε, ότι αν κάποιος δεν έχει κλάψει με το «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς», το αριστούργημα του Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, δεν θα έχει δεύτερη ευκαιρία… αν δανειατούμε τα τελευταία λόγια του βιβλίου του. Ο Μάρκες απομονώνοντας στο φανταστικό χωριό Μακόντο της Κολομβίας, όλη την ιστορία των λαών της Λατινικής Αμερικής σε ασφυκτική μοναξιά και μαζί

Η Εξέγερση του Κιλελέρ

Σαν σήμερα στις 6 Μαρτίου του 1910 Αιματηρά επεισόδια, που συνέβησαν στις 6 Μαρτίου 1910 και εντάσσονται στη μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στη Θεσσαλία. Παρότι έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο στην Λάρισα, πήραν το όνομά τους από το χωριό Κιλελέρ (σήμερα Κυψέλη), από το οποίο δόθηκε το έναυσμα. Η επέτειος αυτή τιμάται κάθε χρόνο και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ελληνικής αγροτιάς, που έχει την ευκαιρία να προβάλει τα αιτήματά της. Το αγροτικό ζήτημα στη Θεσσαλία εμφανίζεται οξυμένο από την επαύριο της ένταξης της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1881. Οι κολίγοι υπήρξαν οι χαμένοι