Facebooktwittergoogle_plus

papadimhttp://papadimoulis.wordpress.com

Συνέντευξη στον “Επενδυτή” και τον δημοσιογράφο Β.Παπαδημητρίου παραχώρησε σήμερα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚμ Δημήτρης Παπαδημούλης:

Μια από τις κρισιμότερες συνεδριάσεις της κεντρικής επιτροπής διεξάγεται σήμερα. Ας πούμε ότι όλα θα πάνε καλά και θα βρεθούν και σημεία συνεννόησης, ειδικά σε θέματα ιδεολογικής φύσεως. Θα σας ρωτήσω ευθέως: εκλογή προέδρου από το σώμα του συνεδρίου ή από τα μέλη της κεντρικής επιτροπής και γιατί;

Βαδίζουμε προς την ολοκλήρωση του μετασχηματισμού και την ουσιαστική ενοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Από τις συνιστώσες, στη συνισταμένη. Από την πολιτική συμμαχία ομοσπονδιακού τύπου, στον ενιαίο, δημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ των μελών.  Η οργανωτική συγκρότηση και η λειτουργία του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υπηρετεί τους στόχους του νέου κόμματος  της Αριστεράς που συγκροτούμε. Η εντολή που έχουμε είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και ενωμένου, ανοιχτού κόμματος των μελών, με δημοκρατία, εσωτερικό πλουραλισμό αλλά και συνεκτική δημόσια παρουσία και αποτελεσματική δράση.

Λέω ένα καθαρό «ναι» στη λειτουργία ρευμάτων μέσα στο κόμμα, αλλά και ένα καθαρό «όχι» στα καθετοποιημένα στεγανά, που διαιωνίζουν ομαδοποιήσεις και περιχαρακώσεις του παρελθόντος. Η εντολή που έχουμε από τον κόσμο είναι «ένα κόμμα, όχι πολλά κόμματα στη συσκευασία του ενός».

Προσωπικά υποστηρίζω την εκλογή του Προέδρου από το συνέδριο του κόμματος, γιατί έτσι θα  εκφραστεί πιο αντιπροσωπευτικά μέσα στο κόμμα ο «κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ». Όποιος αμφισβητεί και διαφωνεί ριζικά με την πολιτική και το πρόγραμμα που με την ηγεσία Τσίπρα μας πήγε από το 4% στο 27%, μπορεί να καταθέσει, ενώπιον των συνέδρων, άλλη υποψηφιότητα. Είναι απολύτως θεμιτό, δημοκρατικό και φυσιολογικό σε ένα δημοκρατικό, μη αρχηγικό κόμμα. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ  δεν είναι, ούτε πρόκειται να γίνει αρχηγικό κόμμα, με όποιον τρόπο κι αν εκλέγεται ο πρόεδρός του,  γιατί, πολύ απλά, κανείς μας δεν το θέλει.

Ιδρυτικό συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιούλιο. Τι θα αλλάξει στο νέο κόμμα; Πολλοί διαβλέπουν μια στροφή προς την σοσιαλδημοκρατία, άλλοι εκτιμούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει πιο συστημικός, κάποιοι ήδη το πιστεύουν. Ποια είναι τα ιδεολογικά όρια του νέου ΣΥΡΙΖΑ;

Η ταυτότητά μας προσδιορίζεται  από την Ιδρυτική Διακήρυξη που εγκρίναμε σχεδόν ομόφωνα τον περασμένο Δεκέμβριο στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Στην πορεία προς το συνέδριο του Ιουνίου, θα συζητήσουμε ανοιχτά και υπεύθυνα τα πάντα και η συλλογική δημοκρατική μας απόφαση θα είναι δεσμευτική για όλους. Θα γίνει αυτό ακριβώς που φοβάται το δεξιόστροφο κατεστημένο και το «σύστημα» που πολεμά με όλα τα μέσα τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Το ζητούμενο είναι η ουσιαστική ενοποίηση και όχι η «μεταμφίεση» και διαιώνιση της σημερινής μεταβατικής κατάστασης.

Συγκροτούμε ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα αξιοποιώντας όλα τα ιδεολογικά ρεύματα της σύγχρονης, ριζοσπαστικής, ευρωπαϊκής Αριστεράς. Θέλουμε ένα κόμμα δημοκρατικό, οικολογικό, κινηματικό και κοινωνικά μαχόμενο, ικανό να προωθήσει βαθιές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές στο πλευρό των αδύναμων πολιτών που πλήττονται βίαια από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ένα μαζικό, συμμετοχικό, ζωντανό κόμμα των μελών του και όχι ένα γραφειοκρατικό, στεγανοποιημένο μηχανισμό κάποιων στελεχών, αποκομμένων από την κοινωνία.

Υποστηρίζετε την καταγγελία του μνημονίου και την διαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων. Καλά όλα αυτά αλλά θα το θέσω αλλιώς: υπάρχει σαν δεύτερη σκέψη στον ΣΥΡΙΖΑ η αποχώρηση από την Eυρωζώνη, ως ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο; Τι είναι αυτό που σας κάνει να πιστεύετε ότι η Άνγκελα Μέρκελ θα δεχθεί να συνομιλήσει για καταγγελία του μνημονίου;

Μένουμε συνεπείς σε όσα είπαμε στον ελληνικό λαό στις εκλογές και επαναβεβαιώσαμε, με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, τον Δεκέμβριο, στην Πανελλαδική μας Συνδιάσκεψη. Ουδέποτε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είχε θέση για έξοδο από την Ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντοτε σταθερά προσηλωμένος εναντίον των νεοφιλελεύθερων επιλογών, υπέρ της επαναθεμελίωσης της Ευρώπης, για μια μεγάλη πλειοψηφική συμμαχία με πυρήνα τον ευρωπαϊκό Nότο, μακριά από το καταστροφικό «δόγμα Μέρκελ». Ωστόσο, εκτίμησή μας είναι ότι η Ελλάδα θα πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει γεγονότα που ενδεχομένως υπερβαίνουν τις δικές της επιλογές και επιθυμίες, όπως μία διαλυτική κρίση στην Eυρωζώνη,  προς την οποία οδηγεί η εμμονή στο καταστροφικό «δόγμα Μέρκελ». Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει αυτό τον κίνδυνο, με σχέδιο και συμμαχίες, με σοβαρότητα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Θα έπρεπε να το κάνει και η κυβέρνηση, επιστρατεύοντας τα καλύτερα μυαλά της χώρας, αντί να εξωραΐζει τα πάντα και να έχει κάνει δόγμα της το «ναι σε όλα».

 

Ένα μέρος του πολιτικού σας σχεδίου είναι και η ενότητα του ευρωπαϊκού Νότου απέναντι στην υφεσιακή λογική των Γερμανών. Αποδεικνύεται, όμως πως ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του και τη χώρα του. Καμιά αντίδραση από κανέναν για την Κύπρο. Αλλά και για την Ελλάδα. Με άλλα λόγια δεν διαβλέπετε τον κίνδυνο να απομονωθούμε με αυτό το σχέδιο;

 Η εντεινόμενη κρίση και το ορατό αδιέξοδο του «δόγματος Μέρκελ» προκαλεί έντονη κινητικότητα σε όλη την Eυρωζώνη και όχι μόνο στο Nότο. Όποιος βλέπει τα πράγματα στατικά και μοιρολατρικά είναι καταδικασμένος. Εκτός από το ρεαλισμό της μοιρολατρίας και της υποταγής,  υπάρχει και ο ρεαλισμός της διεκδίκησης με σχέδιο, διορατικότητα και επιμονή. Προϋπόθεση για μια κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση, αποτελεί  ένα συνολικό ευρωπαϊκό σχέδιο, στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων δογμάτων και της καταστροφικής  λιτότητας.  Γι’ αυτό, είναι αναγκαία μια συμμαχία των χωρών που πλήττονται πρωτίστως από το «δόγμα Μέρκελ», για την διεκδίκηση συνολικής ευρωπαϊκής αντιμετώπισης του δημόσιου χρέους, Ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί ένα σχέδιο συναντήσεων, διερευνώντας τα πεδία πάνω στα οποία μπορεί να υπάρξει σύγκλιση αναγκών και συμφερόντων. Είναι κάτι που θα έπρεπε να επιδιώκει και η κυβέρνηση, αλλά δυστυχώς παραμένει προσδεδεμένη στο άρμα Μέρκελ.

Ασφαλώς κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Απαιτούνται πολιτική προσπάθεια, χρόνος, σκληρή δουλειά. Είναι όμως τώρα πιο απαραίτητο από ποτέ.

Το τελευταίο διάστημα, μας έχετε μπερδέψει, πολιτικά. Από τη μια μεριά δεν αποκλείετε συνεργασία με τον Πάνο Καμένο, την ίδια στιγμή, επιμένετε στην ενότητα της αριστεράς και με ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οικολόγους-πράσινους, με προσωπικότητες προερχόμενες από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ κλπ. Σας κατηγορούν ήδη ότι δημιουργείτε  ένα πολιτικό μωσαϊκό χωρίς ιδεολογικές αρχές…

Τώρα αυτό που προέχει είναι η ουσιαστική ενοποίηση και η μέγιστη δυνατή ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα η σε βάθος επεξεργασία του κυβερνητικού μας προγράμματος. Αυτές είναι οι δύο βασικές μας προκλήσεις και προτεραιότητες, τους επόμενους μήνες. Είναι πολύ πιθανόν να κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές. Επιθυμούμε και  θα επιδιώξουμε στέρεες, πειστικές, πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες, ικανές να σταματήσουν τον καταστροφικό μνημονιακό κατήφορο και να βάλουν τη χώρα σε πορεία ανάπτυξης. Αν ο λαός μας δώσει τη δύναμη, θα κάνουμε με βάση το πρόγραμμά μας,  ό,τι  πρέπει για να υπάρχει  ικανή και σταθερή προοδευτική αριστερή κυβέρνηση στον τόπο, με χαρακτηριστικά κοινωνικής και εθνικής σωτηρίας και ανασύνταξης. Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα, και στην κοινωνία και στην πολιτική, και όσοι τα βλέπουν με τη στατική ματιά του σήμερα κάνουν λάθος, και θα το διαπιστώσουν στην πορεία. Όσο πιο δυνατοί είμαστε χάρις την λαϊκή ψήφο και στήριξη, τόσα περισσότερα θα πετύχουμε.

 Αντιλαμβάνομαι ότι οι διαφορετικές προσεγγίσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν και κατάκτηση της αριστεράς. Ένα είδος πολιτικού πολιτισμού. Δεν πιστεύετε, όμως, πως οι αντιθέσεις δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους πολίτες που δεν ξέρουν αν μπορούν να σας εμπιστευθούν; Είστε αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή government in a way, όπως συνηθίζουν να λένε και στην Αμερική...

Χρειάζεται να κάνουμε πιο αποτελεσματική και λειτουργική την εσωτερική μας δημοκρατία. Ο εσωτερικός πλουραλισμός αποτελεί σημαντικό ιδεολογικό και πολιτικό πλούτο της δικής μας Αριστεράς. Στις τελευταίες εκλογές πήραμε εντολή για τη συγκρότηση ενός ενιαίου, αριστερού, ριζοσπαστικού, δημοκρατικού αλλά και αποτελεσματικού κόμματος, ικανού να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο την έχουν φέρει οι επιλογές της τρικομματικής κυβέρνησης.

Η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα δεν θα καταργήσει τις  διαφορετικές απόψεις αλλά θα ευνοήσει τις δημιουργικές συνθέσεις που  εξασφαλίζουν τη λήψη δεσμευτικών αποφάσεων, προς όφελος των κοινωνικών δυνάμεων που υπηρετούμε.

Οφείλουμε να αφήσουμε πίσω τις αδυναμίες και τις «παιδικές ασθένειες» του παρελθόντος. Δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια της εσωστρέφειας και της απολυτοποίησης των διαφορών, ή του “όχι” χωρίς εναλλακτική πρόταση. Η ανατροπή της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας που βιώνουν οι πολίτες απαιτεί την δημιουργία του ενιαίου, δημοκρατικού, ισχυρού και αποτελεσματικού ΣΥΡΙΖΑ και την ανάδειξή του σε κυρίαρχη κυβερνητική δύναμη.

Εκτιμάτε ότι μπορεί να έχουμε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;

Οι εκλογές θα γίνουν πολύ συντομότερα από το τέλος της τετραετίας. Η τρικομματική κυβέρνηση διαθέτει σήμερα, άνετη αν και ροκανισμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που την διευκολύνει  να παίρνει αποφάσεις που καταργούν κεκτημένα του ελληνικού λαού, συρρικνώνουν το εισόδημα του, εξαθλιώνουν τη ζωή του, χωρίς την ίδια χρονική στιγμή όλες αυτές οι θυσίες να δίνουν κάποια ελπίδα και προοπτική ή να οδηγούν σε κάποιο συγκεκριμένο στόχο.

Η διαρκής ματαίωση των υποσχέσεων για χαλάρωση του οικονομικού προγράμματος και ανάπτυξη, η εκρηκτική ανεργία, η κατάργηση δικαιωμάτων, η συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, έχουν απαξιώσει την κυβέρνηση.

Εμείς, από την δική μας πλευρά, πρέπει να βελτιώνουμε καθημερινά την ήδη επαρκή δική μας προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα, ώστε να βάλουμε τέλος στον κατήφορο που βρίσκεται η χώρα μια ώρα αρχύτερα.

Πολλοί λένε πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει το ακτιβιστικό του χαρακτήρα και πως έχει περιέλθει σε μια  κατάσταση αναμονής εξουσίας. Συμφωνείτε;

Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4% συγκροτήθηκε και έμεινε όρθιος χάρη στη συλλογική αυταπάρνηση λίγων δεκάδων χιλιάδων αριστερών πολιτών, ποικίλων προελεύσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 27% και των 1.650.000 ψηφοφόρων, συγκέντρωσε στην κάλπη πολίτες, όχι μόνον αριστερούς, αλλά με την ελπίδα της ανατροπής των μνημονίων, την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας της χώρας και των πολιτών, το άνοιγμα μιας διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Ο κόσμος που μας έφερε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης απαιτεί από μας μια δημιουργική επανεκκίνηση με ειλικρινές, πειστικό, αριστερό πρόγραμμα διακυβέρνησης που να αφορά, όχι μόνο στο μακροπρόθεσμο, αλλά  και στην αντιμετώπιση των πιεστικών προβλημάτων της επόμενης μέρας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει  να διατηρήσει, ως κόρη οφθαλμού,  τη σύνδεσή του με τα κινήματα πολιτών και τα δίκτυα αλληλεγγύης  και να σταθεροποιήσει τις κοινωνικές του συμμαχίες, όχι μόνον διότι η εκλογική απήχησή του συνδέεται με αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά κυρίως, για να εφαρμόσει ένα σχέδιο ανατροπής της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας, ανασύνταξης του πολιτικού συστήματος και παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.

Όσοι αντιπαραθέτουν το «κίνημα» με το «πρόγραμμα» ή τον «ριζοσπαστισμό» με την διεκδίκηση μιας κυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν λάθος.