Facebooktwittergoogle_plus

dsc00676Συνέντευξη του Γιάννη Μπαλάφα στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

– Ο ΣυΡιζΑ γεννήθηκε μέσα από κοινωνικές διεργασίες που ουσιαστικά «επέβαλλαν» στις ηγεσίες των διαφόρων συνιστωσών τη σύνθεση της πολιτικής και την κοινή πορεία. Τώρα γίνεται ένα ακόμα βήμα. Τι περιμένουμε από το «ιδρυτικό» συνέδριο;

– Με το Ιδρυτικό Συνέδριο τον Ιούλη επιδιώκουμε να κάνουμε το δεύτερο ουσιαστικό βήμα για το πέρασμα από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ των συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ των μελών του.

Για να μετατρέψουμε τη σημερινή συμμαχία σε ενιαίο, πολυτασικό, δημοκρατικό, σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς.

Ο νέος φορέας που δημιουργούμε θα μπορεί να συμβάλει πολύ πιο αποτελεσματικά στον κεντρικό μας στόχο, δηλαδή να σταματήσουμε την καταστροφή, να οργανώσουμε τη δημοκρατική ανατροπή, να προωθήσουμε – ως κυβέρνηση της Αριστεράς – την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση και ανόρθωση της χώρας μας.

Στην προσυνεδριακή διαδικασία και στο ίδιο το Συνέδριο θα κάνουμε ότι είναι δυνατό για να πετύχουμε τις μέγιστες δυνατές προωθητικές συνθέσεις, ώστε να αναδείξουμε με πειστικό τρόπο ότι η σημερινή καταστροφική πορεία πρέπει και μπορεί να αντιστραφεί με την καταλυτική παρέμβαση ενός πολύμορφου λαϊκού κινήματος και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και των δυνάμεων που στρατεύονται μαζί του.

Πού κατά τη γνώμη μου πρέπει να εστιάσουμε, μεταξύ άλλων, ώστε να καλύψουμε ελλείμματα και αδύνατα σημεία και να ενισχύσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα;

Πρώτο, ο δημόσιος λόγος μας, με βάση τις αποφάσεις μας, οφείλει να γίνει πιο ενιαίος, πιο κρουστικός, πιο υπεύθυνος.

Δεύτερο, να συνειδητοποιήσουμε και ταυτόχρονα να πείσουμε για το ανατρεπτικό περιεχόμενο του πυρήνα της εναλλακτικής μας πρότασης. Ότι η αντικατάσταση του μνημονίου από ένα σχέδιο ανασυγκρότησης και ανόρθωσης και η απαίτηση για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, με διαγραφή – μορατόριουμ – ρήτρα ανάπτυξης, συνιστά θέση συγκεκριμένη, επιθετική και ταυτόχρονα ρεαλιστική.

Τρίτο, ο στόχος να σωθεί η χώρα εντός της ευρωζώνης είναι προσκλητήριο ενότητας και πάλης των χωρών του Νότου της Ευρώπης μαζί με τους λαούς του Βορρά ενάντια στους κυρίαρχους της Ευρώπης συνολικά.

Για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, για να επανιδρύσουμε το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Τέταρτο, με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε πρώτη πολιτική δύναμη στις εκλογές θα προκύψει σε κάθε περίπτωση κυβέρνηση της Αριστεράς, μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, πάνω σε ένα πρόγραμμα αριστερό αντιμνημονιακό,  αντινεοφιλελεύθερο.

Υποστηρίζω ότι τα προσυνεδριακά κείμενα των «Θέσεων» και του σχεδίου Καταστατικού, βρίσκονται στην κατεύθυνση θετικής αντιμετώπισης των παραπάνω.

  • Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει ο κίνδυνος να πολωθούν οι διαδικασίες γύρω από εσωτερικά ζητήματα, δηλαδή να γίνει ένα συνέδριο εσωστρέφειας. Για παράδειγμα να τεθούν ζητήματα όπως το πώς θα εκλέγεται ο πρόεδρος, τις λίστες, τη διπλή ένταξη, το ρόλο των συνιστωσών, τις τάσεις, κ.λπ. Θα απαντήσει ο ΣυΡιζΑ στην ιστορική πρόκληση ή το συνέδριο θα αναλωθεί σε εσωτερικές διαδικασίες;

Δεν συμφωνώ ότι μπροστά σε ένα Ιδρυτικό Συνέδριο συνιστά «εσωστρέφεια» και «ανάλωση» η σοβαρή ενασχόληση με τα του οίκου μας. Φυσικά τα πολιτικά διακυβεύματα που αναπτύχθηκαν στην πρώτη ερώτηση έχουν το προβάδισμα, είναι όμως λογικό και αναγκαίο να ασχοληθούμε σοβαρά και με ορισμένα «εσωτερικά» μας ζητήματα.

«Κλειδί» στην αντιμετώπιση αυτή είναι η ουσιαστική ενοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, με υιοθέτηση της αρχής «ένα μέλος-μία ψήφος», χωρίς ειδικά προνόμια και διατάξεις που θα διαιωνίζουν την ύπαρξη και λειτουργία των συνιστωσών. Δεν θέλουμε πολλά κόμματα σε συσκευασία του ενός και είμαστε υπέρ των τάσεων ως ρεύματα ιδεών ανοιχτών στο διάλογο και στην ώσμωση μέσα στο κόμμα.

Στόχος πρέπει να είναι η αναβάθμιση του ρόλου του μέλους και αυτό περνάει μέσα και από την υπέρβαση των ομαδοποιήσεων και διαιρέσεων του παρελθόντος και την ενωτική ανασύνθεση όλου του κόμματος με βάση τα κείμενα που θα κατατεθούν στον προσυνεδριακό διάλογο.

Ακόμη, υποστηρίζω την εκλογή του Προέδρου από το Συνέδριο του κόμματος για την εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής νομιμοποιητικής βάσης στην ανάδειξή του.