Του Λάμπρου Τσουκνίδα
Facebooktwittergoogle_plus

Όσο δεν συζητάει την πολιτική της ταυτότητα και τις βασικές επιλογές της, σε σχέση με το παρελθόν και το μέλλον, εγκλωβίζεται στους τακτικισμούς της Ν.Δ.

Αρκετό χρόνο δαπάνησε η Κεντροαριστερά στη μορφή που θα έχει η εκλογική διαδικασία -ηλεκτρονική και πόσο; Τελικά η ζωή, δηλαδή η Vodafone, οι περιορισμοί της τεχνολογίας, τα χρήματα που απαιτούνται και οι χρόνοι που δίνονται (ή δεν δίνονται) δρομολογούν μια κάποια λύση, που θα φανεί ποια θα είναι και ποιον ενδεχομένως θα ενισχύσει.

Όλα αυτά, βεβαίως, είναι θέματα που αφορούν τη Φώφη Γεννηματά, τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Γιάννη Ραγκούση, τον Γιώργο Καμίνη, τον Νίκο Ανδρουλάκη και τους υπόλοιπους της δεκάδας. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα το οποίο αφορά και όσους δεν θέλουν να μετάσχουν στη μία ή την άλλη μορφή εκλογής και επομένως θα έπρεπε να αφορά και τους υποψήφιους: το πολιτικό ζήτημα ταυτότητα και ιδεολογίας.

Στην πραγματικότητα είχε φανεί από την αρχή πως δεν γίνεται να συγκροτείς φορέα χωρίς να συζητήσεις για την πολιτική. Έστω σε επίπεδο γενικής αρχής -γιατί αυτά, κακά τα ψέματα, δεν ξεκαθαρίζονται σε ένα λεπτό, με μια κουβέντα. Οι δυνάμεις που αποφάσισαν να συγκροτήσουν τον ενιαίο φορέα, γνωρίζοντας τις διαφορές τους, προτίμησαν να αναβάλουν τη συζήτηση. Η ζωή, όμως, είναι πεισματάρα και δεν δέχεται κενά. Θέλει απαντήσεις εδώ και τώρα.

Η αντιπαράθεση Αριστεράς – Δεξιάς είναι πολύ παλαιότερη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. και τον ίδιο το ΠΑΣΟΚ όταν έστηνε το δικό του διπολισμό την αναγνώριζε, λεκτικά έστω, καταλαμβάνοντας ως μεγάλη δύναμη τον αντιδεξιό πόλο. Το να προσπαθεί σήμερα να αποφύγει το θέμα, και τα ερωτήματα που προκύπτουν εξ αυτού, βαφτίζοντας ψευδοαριστερά ή εθνικολαϊκιστική δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν το βοηθά να τοποθετηθεί. Απλώς ενισχύει τους τακτικισμούς και μειώνει τα ανακλαστικά έναντι της Ν.Δ.

Γι’ αυτό άλλωστε καθυστέρησε μια μέρα να αντιληφθεί ότι όφειλε -για τον ίδιο τον ρόλο που θέλει να παίξει, αν μη τι άλλο- να στηλιτεύσει τις εκ φύσεως ανισότητες Μητσοτάκη. Και όταν το έκανε, ήταν χλιαρό και δεν το πρόβαλε καν, για κάνα διήμερο. Χρειάστηκε να νιώσει την αντίδραση, να φτάσει ο ίδιος ο Μητσοτάκης να προσπαθεί να θολώσει το μήνυμά του για να υψώσει, κάπως, τους τόνους η κ. Γεννηματά.

Και την ίδια ώρα τι κάνει; Εγκλωβίζεται στον σχεδιασμό της Ν.Δ. και επιλέγει να θυσιάσει διατάξεις, που αναγνωρίζει ως προοδευτικές, στο όνομα της στάσης των ΑΝ.ΕΛΛ. παραγνωρίζοντας ότι “η δημοκρατία είναι ένα καθεστώς στο οποίο οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται μέσω συμφωνιών μεταξύ των διαφόρων ομάδων”, κατά πώς έγραφε ο Νορμπέρτο Μπόμπιο.

Όσο στην Κεντροαριστερά δεν συζητούν την πολιτική τους ταυτότητα και τις βασικές επιλογές τους σε σχέση με το παρελθόν και το μέλλον, απλώς θα εγκλωβίζονται στους τακτικισμούς της Ν.Δ., ακόμα και όσοι δεν τους επιλέγουν εξ αρχής…

 

πηγή: Αυγή