Του Δημήτρη Χρήστου
Facebooktwittergoogle_plus

Χωρίς καμιά πολιτική ταυτότητα, στη μεγάλη μάζωξη οπορτουνιστών απλά αναζητούν όχημα για να εξασφαλίσουν συμμετοχή στην εξουσία με κάμποσα υπουργεία

Η απόφαση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να κάνει αντικυβερνητικό μέτωπο μαζί με τη Νέα Δημοκρατία καταψηφίζοντας όλα τα νομοσχέδια, ακόμη και αν επί της ουσίας συμφωνεί, έχει προκαλέσει τις πρώτες σοβαρές πολιτικές διαφωνίες στον χώρο, που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μέσα από τη διαδικασία εκλογής ηγεσίας ενός νέου φορέα, πριν αυτός δημιουργηθεί, χωρίς κανείς να ξέρει τι θα είναι!

Διότι, αν, για παράδειγμα, εκλεγεί αρχηγός ο Σταύρος Θεοδωράκης, θα έβαζα στοίχημα ότι σίγουρα δεν θα ακολουθήσει το υπάρχον ΠΑΣΟΚ. Όχι γιατί υπάρχουν ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Τέτοια πράγματα είναι αστεία στη μεγάλη μάζωξη οπορτουνιστών που απλά αναζητούν όχημα για να εξασφαλίσουν συμμετοχή στην εξουσία με κάμποσα υπουργεία.

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ μερίδιο στην εξουσία σε συνεργασία με τη Ν.Δ. και τον αρχηγό Κυριάκο, που μας πληροφόρησε ότι οι ανισότητες στην ανθρώπινη κοινωνία είναι φυσικό νομοτελειακό φαινόμενο! Και το υπάρχον ΠΑΣΟΚ, που κατά την κ. Γεννηματά είναι συνέχεια του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και ισχύουν απόλυτα οι διακηρύξεις της 3ης Σεπτέμβρη, δεν έχει κανένα πρόβλημα να σχηματίσει με τη Ν.Δ. του νεοφιλελεύθερου Κυριάκου κοινό μέτωπο για να ρίξουν επιτέλους αυτήν την κυβέρνηση, που ξεφύτρωσε ξαφνικά στην πιάτσα της εξουσίας και χάλασε το πάρτι της εναλλαγής και της συναλλαγής! Τζάμπα ο κόπος για το άρθρο, αγαπητέ Κώστα Λαλιώτη.

ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ τόσο πολύ, διότι τα μηνύματα από παντού (και στις δημοσκοπήσεις) δείχνουν πως η κυβέρνηση είναι σε τροχιά επιτυχίας, όπου επιτυχία αυτή τη στιγμή είναι η έξοδος από τα Μνημόνια και η ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, που κερδίζει όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη των διεθνών οργανισμών και παραγόντων.

Βιάζονται, διότι, αν τελικά η κυβέρνηση, παρά τα συνεχή εμπόδια σύσσωμης της αντιπολίτευσης, τα καταφέρει, περιορίζονται οι πιθανότητες για παλινόρθωση στην εξουσία εκείνων που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Το αν οι επιτυχίες της κυβέρνησης έχουν αποτέλεσμα τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των πολιτών, με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για την αύξηση του εθνικού εισοδήματος, παραλείπεται ως λεπτομέρεια!

ΜΠΟΡΕΙ πολιτικές δυνάμεις που κυριολεκτικά σαμποτάρουν τις προσπάθειες ανάταξης και δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της πατρίδας μας να μην έχουν σχέδιο για την πρόοδο της χώρας; Ποιο είναι το πρόγραμμά τους; Γιατί δεν το λένε; Ποιες είναι οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ; Ποιους όρους θα θέσει για να συνεργαστεί; Ποια είναι τα απαγορευτικά σημεία στις ανατριχιαστικές διακηρύξεις του Κυριάκου; “Όποιος θέλει μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ να μην με ψηφίσει για αρχηγό της ΔΗ.ΣΥ.” αναφώνησε ο δεξιός σοσιαλιστής (!) Οδ. Κωνσταντινόπουλος. Αυτό όλο κι όλο είναι το πρόγραμμά του!

ΜΠΟΡΕΙ να υπάρξει πεδίο συνεννόησης και συμβιβασμών με το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και τις τρομακτικές για τη σύγχρονη πραγματικότητα απόψεις του; Όταν η παραδοχή της ανισότητας θεωρείται νομοτέλεια, ποια κοινωνική πρόοδος με ποια εθνική ενότητα μπορεί να ευδοκιμήσει; Κι όμως, το υπόλοιπον του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν έχει κανένα πρόβλημα. Έχει όμως το θράσος να διακηρύττει ότι κρατά ίσες αποστάσεις από την κυβέρνηση και τη Ν.Δ.! Με ποια μονάδα μέτρησης άραγε μετρούν τις αποστάσεις;

ΟΤΑΝ ένας από τους υποτιθέμενους θεωρητικούς του νεοφιλελευθερισμού, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, τεκμηρίωσε τη φυσική ανισότητα με το παράδειγμα του ελέφαντα που πατάει την τίγρη, σηκώνεις τα χέρια ψηλά και δεν αποφασίζεις αν θα κλάψεις ή θα γελάσεις για το πώς ένας μορφωμένος άνθρωπος δεν σκέφτηκε ότι οελέφαντας δεν πατάει ελέφαντα. Ρε πού καταντήσαμε! Να επιχειρηματολογούμε για ζητούμενα που οι ανθρώπινες κοινωνίες, ανεξαρτήτως των πολιτικών δυνάμεων που εκλέγουν για να ασκήσουν διακυβέρνηση, έχουν επιλύσει. Που είναι αυτονόητα και κοινή παραδοχή.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά, κανείς από το ΠΑΣΟΚ, που επιχειρεί να δημιουργήσει μέσω της ΔΗ.ΣΥ. ένα εκλογικό ποσοστό που θα εξασφαλίσει τα προνόμια και τις ηδονές της εξουσίας, δεν τόλμησε να αρθρώσει δυο λέξεις διαφωνίας. Ούτε ενοχλήθηκαν διαβάζοντας για τις ταχυδακτυλουργίες με τις οποίες προετοιμάζει ο Μητσοτάκης -με τη βοήθεια του Στουρνάρα, του Σαμαρά και του Ινδού επενδυτή Γουάτσα- να εξαφανίσουν χρέη ύψους 200 εκατ. της Ν.Δ. προς τις τράπεζες! Ίσως περιμένουν τη σειρά τους, όταν και εφόσον γίνει ο Κυριάκος πρωθυπουργός, να κάνει το ίδιο για πάρτη τους. Ας περιμένουν.

Πηγή: http://www.avgi.gr