Πρόδρομος Θεοδουλίδης
Facebooktwittergoogle_plus

Το 2019, η ελληνική κυβέρνηση δεν καλείται να δώσει μονάχα, τη μάχη των μεταρρυθμίσεων. Ο μεγάλος της αγώνας, θα δοθεί σε συμβολικό, αλλά και σε ουσιαστικό επίπεδο, γύρω από την αλήθεια. Για αυτό και η δημόσια συζήτηση, δεν θα είναι καταλυτική, αν δεν είναι πρωτίστως στα επίμαχα, αναλυτική.

Η Ελλάδα, δεν βρίσκεται πλέον στη θέση του μεγάλου «ασθενή» της Ευρωζώνης. Εν μέσω πολεμικών συρράξεων και αστάθειας σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, αποτελεί προαγωγό της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου.

Σε μία εποχή, που οι εντεινόμενοι περιφερειακοί ανταγωνισμοί αναδεικνύονται σε πεδίο αναδιάταξης των συμμαχιών, ο Αλέξης Τσίπρας σε σχέση με τους προκατόχους του, έχει επιδείξει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη, ειδικότερα.

Οι διμερεἰς, τριμερείς και άλλες κυβερνητικές επαφές, συνδυαστικά με τις ευρύτερες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις μπορούν να βάλουν ξανά, την περιοχή στο χάρτη των σημαντικών περιφερειακών κέντρων της Ευρώπης. Από αυτές, τις εξελίξεις επωφελείται και η χώρα μας, στο σύνολό της.

Αυτό, προϋποθέτει στα Βαλκάνια, τη συνεργασία και τη συνοχή. H ένταξη των χωρών των Βαλκανίων στην ΕΕ, αποτελεί θετική προοπτική που αξίζει να ενισχυθεί.

Η παρουσία της Τουρκίας εγείρει περισσότερο την ενόχληση, παρά τον προβληματισμό, ως προς την ακρίβεια των διαθέσεών της. Ο αλβανικός και ο σλαβομακεδονικός εθνικισμός, όπως και το ξεθώριασμα του ευρωπαϊκού οράματος για τα δυτικά Βαλκάνια αποτελούν το ιδεολογικό όχημα, όσων ευελπιστούν στην αστάθεια και προσδοκούν οφέλη από αυτήν, με φόντο το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι χώρες της Βαλκανικής σε μια Ευρώπη των 40.

Σε μια Ένωση λοιπόν, της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της, ισχυρή και ουδέτερη απέναντι στους εξωτερικούς ανταγωνισμούς, η ένταξη στις ευρωπαϊκές υποδομές, του πλαισίου των ενεργειακών, σιδηροδρομικών και θαλάσσιων διασυνδέσεων στα Βαλκάνια, αποβαίνει κρίσιμη συνθήκη μακρόπνοου γεωστρατηγικού σχεδιασμού, από την οποία, όχι μόνο δεν λείπει η Ελλάδα, αλλά αντίθετα, εργάζεται με συστηματικότητα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, της συνέργειας και της κοινής δράσης, θἐματα που διχάζουν λαούς και κράτη συνιστούν την οπισθοδρόμηση. Στη βάση αυτή, ο συντονισμός των χωρών της περιοχής καθίσταται όλο και πιο ουσιαστικός μετά, τη Συμφωνία των Πρεσπών, τη Σύνοδο ΕΕ και Δυτικών Βαλκανίων (Σόφια), την απόφαση έναρξης της ενταξιακής διαδικασίας για ΠΓΔΜ και Αλβανία, το 2019 και την προώθηση σημαντικών έργων μεταφορών, υποδομών και ενέργειας.

Συνεπώς, το βάρος για την Ελλάδα δίδεται στη συνεργασία και όχι στον ανταγωνισμό μεταξύ των βαλκανικών χωρών. Η ομαλοποίηση των σχέσεών μας με την ΠΓΔΜ αναβαθμίζει τη μικρή αυτή, χώρα των δύο εκατ. πολιτών σε κράτος ασφαλείας για τα βόρεια συνορά μας, υπέρ κάθε πολιτικού και οικονομικού σχεδιασμού για τη χώρα μας και την Ευρώπη.

Μετά, από χρόνια αδυναμίας επίλυσης του ονοματολογικού, δεδομένου ότι χώρες μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (λ.χ. ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα) αναγνώριζαν την ΠΓΔΜ, ως «Μακεδονία» και τους κατοίκους της, ως «Μακεδόνες», η συμφωνία αναπαράγει ποιοτικά, τη διάσταση της αλήθειας και αποδυναμώνει μια εστία έντασης στην περιοχή.

Οι προκαταλήψεις μεταξύ των δύο χωρών δίνουν τη σκυτάλη στην εμπιστοσύνη και τον αλληλοσεβασμό. Η ήττα του Σλαβομακεδονικού εθνικισμού που αντικατοπτρίζεται στην ολοκλήρωση των συνταγματικών αλλαγών της γειτονικής χώρας και ο έντιμος, ειρηνικός συμβιβασμός στο σύνολό του, επιτρέπουν εν καιρώ, τη νηφάλια αποτίμηση του ιστορικού παρελθόντος.

Ένας συμβιβασμός που εξασθενίζει τον ένθεν κακείθεν εθνικό εξτρεμισμό και επιδρά ευνοϊκά στις ανθρώπινες κοινωνίες που σέβονται την ιστορία τους και επιζητούν ειρηνικά, την πρόοδο και την ευημερία.

Πρόδρομος Θεοδουλίδης

Επικοινωνιολόγος –Πολιτικός Αναλυτής
Μέλος Γραμματείας Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ

 

Πηγή: ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ