Απόψεις

Η αυτοδιοίκηση είναι υπόθεση των πολιτών

Οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από ειλικρινείς και δίκαιους ανθρώπους που ενδιαφέρονται πραγματικά, που δεν υποκρίνονται, που προκρίνουν το εμείς και όχι το εγώ,που είναι απέναντι στη διαφθορά και την διαπλοκή και υψώνουν τείχη στην ακροδεξιά, το ρατσισμό και τον νεοφιλελευθερισμό. Την Παρασκευή  30-11-2018 παρουσιάσθηκε ταυτόχρονα σε όλο το Βόρειο Αιγαίο η πρωτοβουλία  για την συγκρότηση της Περιφερειακής Παράταξης του  ευρύτερου προοδευτικού-δημοκρατικού χώρου. Πρωτοβουλία που συντονίζεται από τρεις  περιφερειακούς συμβούλους από διαφορετικούς πολιτικούς  χώρους, αλλά με κοινό όραμα για το Βόρειο Αιγαίο. Πρωτοβουλία ζυμωμένη μέσα από την κοινή πορεία  τους, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Βορείου Αιγαίου.

Προοδευτικές συγκλίσεις: ουτοπία ή ρεαλισμός;

Δημήτρης Ραπίδης

Στις 27 Νοεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για πρώτη φορά στην τρέχουσα κοινοβουλευτική θητεία, οι επικεφαλής των ευρωομάδων της Αριστεράς, των Σοσιαλδημοκρατών και των Πράσινων βρέθηκαν να συνομιλούν στο ίδιο τραπέζι για την πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έπειτα από πρόσκληση της «Προοδευτικής Συμμαχίας», της πλατφόρμας διαλόγου ευρωβουλευτών που δημιουργήθηκε το 2016. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση σε επίπεδο συμβολισμού και ουσίας, που αποτέλεσε πρακτικά τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Φόρουμ που διοργανώθηκε στις 9-11 Νοεμβρίου στο Μπιλμπάο, με τη συμμετοχή κινημάτων, συνδικάτων, κομμάτων του ευρύτερου προοδευτικού τόξου. Αυτές οι δύο εκδηλώσεις εκφράζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την προσπάθεια που γίνεται για χάραξη κοινής στρατηγικής των προοδευτικών δυνάμεων σε επίπεδο ΕΕ, ενόψει ευρωεκλογών.

Η ευθύνη μας απέναντι στην Ιστορία

Σία Αναγνωστοπούλου

Στο άρθρο 16 συμπυκνώνεται η σύγκρουση Αριστεράς, προοδευτικών δυνάμεων με τον νεοφιλελευθερισμό και τις νεοσυντηρητικές δυνάμεις. Τι είναι το άρθρο 16; Η περιφρούρηση μέσα από το ύψιστο αγαθό, που είναι η γνώση και η έρευνα, του δημόσιου χώρου. Είναι η περιφρούρηση του άρρηκτου δεσμού ισότητας και ελευθερίας. Εάν για τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις η ελευθερία είναι ένα πράγμα και σχετίζεται με τον ιδιωτικό τομέα, για τον προοδευτικό κόσμο ελευθερία και ισότητα είναι ένα πράγμα Η συζήτηση για την αναθεώρηση του συντάγματος, η κορυφαία στιγμή του κοινοβουλευτικού και πολιτικού βίου, δεν ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς.

Θέλουν να καταργηθεί το άσυλο, αλλά να διατηρηθεί η δική τους ασυλία – Ωραίοι δεν είναι;

Γιώργος Χριστοφορίδης

Πύρινοι και λάβροι βγαίνουν οι περισσότεροι βουλευτές της Ν.Δ. κατά του ασύλου στα πανεπιστήμια θεωρώντας την κατάργησή του κορυφαία πολιτική επιλογή, αιχμή του δόρατος της ιδεολογικής επίθεσης που εξαπολύουν κατά των αριστερών που κυβερνούν. Θεωρούν το άσυλο ξεπερασμένη αναχρονιστική ιδεοληψία, που απλά δημιουργεί προβλήματα, αν δεν καλύπτει το έγκλημα συνειδητά. Το φτάνουν μέχρι εκεί… Και σε κάθε περίπτωση φροντίζουν σταθερά να συνδέουν την κατάργηση του ασύλου με την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας αποκλειστικά και μόνον, επενδύοντας υπογείως στο ένστικτο της ασφάλειας του πολίτη. Αυτά λένε καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Μέχρι που, κάποια στιγμή, καλή ώρα, φτάνει στο ημερολόγιο η

Ας μιλήσουμε για το Σύνταγμα

Κώστας Δουζίνας

Το Σύνταγμα αποτελεί ένα σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν την άσκηση της εξουσίας. Κωδικοποιεί τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού, προσδιορίζει και περιορίζει τους θεσμούς και βάζει στο κράτος και τους πολιτικούς την απαραίτητη τάξη και προβλεψιμότητα. Οι εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, της κυβέρνησης και των κομμάτων, οι σχέσεις πολιτικής εξουσίας και πολίτη βρίσκονται στο κείμενο του Συντάγματος. Το «τυπικό» γραπτό Σύνταγμα αποτελεί, επομένως, ένα πλαίσιο εσωτερικών ισορροπιών και εξωτερικών. Το Σύνταγμα και οι κεντρικές έννοιες του συνταγματισμού και της κυριαρχίας προέρχονται από την κληρονομιά της θεολογίας στην πολιτική φιλοσοφία, κληροδοτήματα της «πολιτικής

Η Ευρώπη και το φάντασμα του εθνικισμού

Του Νίκου Μπούνα* 

Η άνοδος της ακροδεξιάς που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη, έχει πλέον περάσει σε νέα φάση, καθώς έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά επιδημίας. Από τη μεγαλύτερη ή μικρότερη εκπροσώπηση της ακροδεξιάς σε κυβερνητικά σχήματα, όπως στην Πολωνία, την Ουγγαρία ή την Ιταλία, τις ανοδικές τάσεις των εθνικιστικών κομμάτων στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία και αλλού, την αποτύπωση και καταγραφή των δυνάμεών τους και πέρα από το πλαίσιο της εκλογικής επιρροής, με χαρακτηριστικότερο πρόσφατο παράδειγμα τις αναταραχές στην πόλη Κέμνιτς στην ανατολική Γερμανία, έως τις προσπάθειες συμπόρευσής τους σε ευρωπαϊκό πλέον επίπεδο, όπως έδειξε και η προ ολίγων ημερών

Γιατί πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 3 του συντάγματος

Ιφιγένεια Καμτσίδου

Η Εκκλησία, επωφελούμενη της κοινωνικής επιρροής της και με τη βοήθεια όσων κρατικών λειτουργών είναι ένθερμοι οπαδοί της, έχει επιτύχει σε αρκετές περιπτώσεις τον παραμερισμό των συνταγματικών κανόνων που διαμορφώνουν τον ουδετερόθρησκο χαρακτήρα του κράτους. Η επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση επιχειρεί να ιδρύσει αναχώματα απέναντι στους κινδύνους που απειλούν τη δημοκρατία και υπονομεύουν δραστικά τη λειτουργία των αντιπροσωπευτικών θεσμών στις τελευταίες δεκαετίες. Σε αυτή την κατεύθυνση προτείνονται ρυθμίσεις που θα κάνουν πιο αποτελεσματική τη λογοδοσία της εκτελεστικής εξουσίας και θα ενισχύσουν τη Βουλή και το πολιτικό νόημα της εκλογής των βουλευτών. Έτσι, διατυπώνονται προτάσεις που αφορούν την αναθεώρηση των διατάξεων

Πώς τα κατάφερε ο ακροδεξιός Μπολσονάρο στη Βραζιλία;

Δημήτρης Ραπίδης

Ο Δημήτρης Ραπίδης, πολιτικός επιστήμονας και συντονιστής του Ευρωπαϊκού Προοδευτικού Φόρουμ, γράφει στο ΕΝΑ για την εκλογή του ακροδεξιού Χαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία και για την αναγκαία απάντηση των προοδευτικών δυνάμεων σε επίπεδο κοινωνίας. Η νίκη του ακροδεξιού Μπολσονάρο στις προεδρικές εκλογές στη Βραζιλία, με ποσοστό 56%, αποτελεί μια πολύ αρνητική εξέλιξη. Οι πολίτες βίωσαν μια από τις πιο πολωτικές και διχαστικές εκλογικές εκστρατείες από την πτώση της χούντας το 1985, με βασικά ζητήματα στην προεκλογική ατζέντα την ασφάλεια, την εγκληματικότητα και τη διαφθορά στον πολιτικό βίο της χώρας. Ο Μπολσονάρο εφάρμοσε με επιτυχία τη στρατηγική που ανέπτυξαν άλλοι ακροδεξιοί

Ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου: Τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και η κοινωνική συνοχή

Δημήτρης Ραπίδης

Η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχουν καθυστερήσει σημαντικά στη διαμόρφωση και υιοθέτηση ενός ολοκληρωμένου, ισορροπημένου και αποτελεσματικού πλαισίου για την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης και ασύλου. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει η Κομισιόν, οι τελικές αποφάσεις θα πρέπει να ληφθούν μέχρι το τέλος τους έτους, κάτι το οποίο, με τους παρόντες συσχετισμούς, μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο. Η καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός μηχανισμού δράσης ενισχύει τις αντιευρωπαϊκές και ξενοφοβικές φωνές, αποδυναμώνει τις όποιες πολιτικές αλληλεγγύης αναπτύσσονται από κράτη-μέλη, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, και οδηγεί πρακτικά στην προώθηση ad hoc λύσεων, με προσωρινό χαρακτήρα, που δεν δίνουν απάντηση στα πιεστικά

Υπάρχει ελπίδα

Ευαγγελία Μανιτσούδη

Τα προσφυγόπουλα και στη Χίο από τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου  πάνε επιτέλους σχολείο. Οι δημοκρατικοί πολίτες της Χίου τα καλωσόρισαν ανοίγοντας την αγκαλιά τους, δίνοντας απλόχερα αγάπη και ζεστασιά και απαντώντας με τον καλύτερο τρόπο στον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αναρωτιέται όλοι εκείνοι που μικρόψυχα έσπερναν ζιζάνια όλο το προηγούμενο διάστημα λέγοντας διάφορα ευφάνταστα όπως «θα μολύνουν τα σχολεία και τα δικά μας παιδια», θα μπουν στα σχολεία μεγάλης ηλικίας παιδιά και ποιος ξέρει τι θα κάνουν» κ.λπ., τι έχουν να πουν τώρα στο διπλανό τους, στον γείτονα, στον παππού που παρουσίασαν ως γονέα από το απομακρυσμένο χωριό και του