Απόψεις

Σύγχρονη Οικονομική Λειτουργία της Αυτοδιοίκησης

Του Σταύρου Λιάππη

Η μεταρρυθμιστική απόπειρα που επιχειρεί με το πρόγραμμα ‘’Κλεισθένης 1’’ το αρμόδιο Υπουργείο Εσωτερικών περιλαμβάνει διατάξεις που αναπροσαρμόζουν και σε ορισμένες περιπτώσεις βελτιώνουν την οικονομική λειτουργία των Φορέων της Αυτοδιοίκησης. Και βάσει όμως ενσωματώνει προηγούμενες διάσπαρτες νομοθετικές ρυθμίσεις που κατά καιρούς είχαν θεσμοθετηθεί και εφαρμοσθεί από τα όργανα και τους υπηρεσιακούς μηχανισμούς της αυτοδιοίκησης. Οι προωθούμενες αλλαγές όμως απέχουν από το να θεωρηθεί ότι αλλάζουν το καθεστώς της Αυτοδιοίκησης, γεγονός οπωσδήποτε επιβεβλημένο από τις απαιτήσεις της σημερινής συγκυρίας και της σύγχρονης εποχής. Έχουν περάσει χρόνια πολλά από την μεταπολίτευση και παρά τις σοβαρές τομές θεσμικού χαρακτήρα που έχουν προωθηθεί,

Για μια δημόσια συζήτηση στην κοινωνία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Ρένα Δούρου

Η συζήτηση για το νομοσχέδιο αποτελεί άριστη αφορμή για να ανοίξουμε μια δημόσια συζήτηση στην κοινωνία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως τον πιο γνήσιο και προωθητικό θεσμό δημοκρατίας, θα τονίσει η Ρ. Δούρου στην αυριανή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η παρέμβαση  της Ρένας Δούρου, μέλους της Κ.Ε. και του Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ, περιφερειάρχη Αττικής στην αυριανή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στο Divani Caravel Hotel με θέμα την Τοπική Αυτοδιοίκηση: Η συζήτηση για το νομοσχέδιο αποτελεί άριστη αφορμή για να ανοίξουμε μια δημόσια συζήτηση στην κοινωνία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως τον πιο

Η απλή αναλογική στην τοπική αυτοδιοίκηση

Του Νίκου Μπούνα

Οι εκλογές στις σύγχρονες δημοκρατίες οφείλουν να αντικατοπτρίζουν τη βούληση των πολιτών, να ενσωματώνουν τον κοινωνικό πλουραλισμό αλλά και να εκπληρώνουν την νομιμοποιητική και ελεγκτική λειτουργία τους. Συνεπώς, τα εκλογικά συστήματα, που καθορίζουν τη διαδικασία μέσα από την οποία οι πολίτες εκφράζουν τις επιλογές τους σε κόμματα, παρατάξεις ή υποψηφίους, μπορούν να ασκήσουν άμεση επίδραση στην ποιότητα μιας δημοκρατίας. Στις σημερινές δημοκρατίες κυριαρχούν δύο βασικοί τύποι εκλογικών συστημάτων, το πλειοψηφικό και το αναλογικό με τις διάφορες παραλλαγές τους. Στην Ευρώπη δεν υπάρχει κάποιο ενιαίο σύστημα, παρατηρείται πάντως μια αυξανόμενη τάση προς αναλογικά συστήματα. Γενικά, οι διαφορετικές πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές

Του Κλεισθένη οι Κοινότητες…

Σταύρος Λιάππης

Στο υπό δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο με θέμα την μεταρρύθμιση των Αυτοδιοικητικών θεσμών υπό την κωδική ονομασία «Πρόγραμμα Κλεισθένης 1» επέρχονται μεταβολές των προγενέστερων νομοθετικών ρυθμίσεων που αφορούν την οργανωτική δομή των κοινοτήτων, τα τοπικά συμβούλια, τον τρόπο εκλογής τους και τις αρμοδιότητες τους. Η υπερσυγκεντρωτική δομή των «Καλλικράτειων» ΟΤΑ που θεσπίστηκαν με το νόμο 3852/10 με τις συνακόλουθες δυσλειτουργίες και παρενέργειες που εμφανιστήκαν κατά την περίοδο εφαρμογής, αποτελούν ευκαιρίες διορθωτικών παρεμβάσεων και μέτρων αποκλιμάκωσης της «αναγκαστικής συμπίεσης» που προκάλεσε το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Είναι γνωστές πλέον σε όλους οι αρνητικές συνέπειες για τις τοπικές κοινότητες που προκάλεσε η προϊσχύουσα νομοθεσία

Ο μύθος της δικαστικής ουδετερότητας

Κώστας Δουζίνας

Η θεωρία του κράτους δικαίου υποστηρίζει ότι μπορεί να μεταφράζει πολιτικές συγκρούσεις σε διαφωνίες περί της ερμηνείας του νόμου, να τις αναθέτει σε τεχνικούς του δικαίου, δικηγόρους και δικαστές, και έτσι να βοηθάει με την επίλυσή τους την κοινωνική ειρήνη και καταλλαγή. Αλλά οι συνεχείς αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας που ακυρώνουν σημαντικές πολιτικές της κυβέρνησης και η έντονη αντίδραση υπουργών και σχολιαστών έχουν δημιουργήσει πολεμικό κλίμα. Το ΣτΕ εμφανίζεται ως η μόνη αποτελεσματική αντιπολίτευση. Η Δικαιοσύνη από χώρος επίλυσης έγινε τόπος διεξαγωγής της πολιτικής σύγκρουσης. Για να κατανοήσουμε την ουσία της αντιπαράθεσης πρέπει να εξετάσουμε τον ρόλο της νομικής ιδεολογίας.

«Προεδράρες και στελεχάρες»

Δημήτρης Σεβαστάκης

Ο τοπικός φορέας αγωνιούσε, προσπαθούσε χρόνια να υποστηρίξει τη χρηματοδότηση του έργου, την ένταξη σε ευρωπαϊκό ή εθνικό πρόγραμμα. Χρόνια έτρωγε απορρίψεις, χρόνια λίμναζε η υπόθεση. Το αίτημα είχε σχεδόν ξεχαστεί κι από τους ίδιους τους διεκδικητές του. Τότε δεσμεύει ένα σοβαρό ποσό η κυβέρνηση, που αφορά την ένταξη του έργου. Επιτέλους. Χαρές; Ανακούφιση από τον φορέα; Μπα. Ο φορέας δεν ήρθε καν στο περιφερειακό αναπτυξιακό συνέδριο, δεν υποστήριξε καν το αιτούμενο έργο, την αξιόπιστη και ορθολογική προσωπικότητά του. Στην πραγματικότητα φαινόταν σαν να μη θέλει το έργο. Θέλει όμως τη διαμαρτυρία. Ωσάν να μην τον ενδιαφέρει η πραγματοποίηση του

Quo vadis, Τουρκία;

Σία Αναγνωστοπούλου

Συντάκτης: Σία Αναγνωστοπούλου * Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Τουρκία έγινε εν μέσω πολλών ανακατατάξεων. Οικονομικών, που σηματοδοτούν το τέλος του «οικονομικού θαύματος» της Τουρκίας με αδιευκρίνιστες ακόμα διαστάσεις. Κοινωνικών, αφού η κοινωνική συνοχή που είχε εξασφαλιστεί τις δύο τελευταίες δεκαετίες –και χάρη στο «οικονομικό θαύμα»– έχει διαρραγεί (ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας «υπό διωγμό» και μια νέα, πολλαπλή απειλή εδραιωμένη στον τουρκικό ορίζοντα, κ.λπ.). Πολιτικών, με τη δημιουργία ενός νέου κόμματος –Καλό Κόμμα– και τη σύμπηξη δύο μετώπων: ερντογανικού και αντι-ερντογανικού. Εν ολίγοις, η χώρα φαίνεται σαν να βρίσκεται εκεί από

Τουρκία: 4 παράμετροι κι η Ελλάδα

Πρόδρομος Θεοδουλίδης

«Ένα παγερό κλίμα φόβου εξαπλώνεται στην τουρκική κοινωνία, καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να χρησιμοποιεί την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για να περιορίσει τον χώρο που αναλογεί στις αντίθετες ή τις εναλλακτικές απόψεις» σημειώνει η πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Μέσα σε αυτό το κλίμα, το 2019 είναι έτος εκλογών για το κυβερνών κόμμα, το οποίο έχει να δώσει σημαντικές μάχες από τις οποίες, θα κριθεί και το πολιτικό μέλλον του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ο Τούρκος Πρόεδρος με την επίσπευση των εκλογών να επιζητά

Γιατί πρέπει να μας απασχολήσει η περίπτωση Όρμπαν

Δημήτρης Ραπίδης

Ο Βίκτορ Όρμπαν σημείωσε την τρίτη κατά σειρά εκλογική του νίκη στην Ουγγαρία, επαληθεύοντας με εμφατικό τρόπο την υπερσυντηρητική στροφή και την ακροδεξιά ενδυνάμωση σε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήταν άστοχο να σημειώσουμε ότι η νίκη του αφορά μόνο στην ιδεολογική «σκλήρυνση» που παρατηρείται σε κράτη της Κεντρικής Ευρώπης, με αφορμή το προσφυγικό ζήτημα, καθώς αποτυπώνει μια συνολικά νέα πραγματικότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και όχι μόνο σε επίπεδο εθνικό. Η ρητορική τους μίσους και οι ξενοφοβικές αναφορές με τις οποίες πορεύτηκε προεκλογικά ο Όρμπαν, αλλά και καθ’όλη τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του, αποτελούν το πρώτο βασικό ζήτημα που πρέπει να μας προβληματίσει. Σύμφωνα με τα ποιοτικά στοιχεία

Δίκαιοι πόλεμοι και ανθρωπιστικοί βομβαρδισμοί

Κώστας Δουζίνας

Ο Τραμπ, ο Ολάντ και η Μέι υποστήριξαν ότι οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί της Συρίας ήταν νόμιμοι και απαραίτητοι για να τιμωρήσουν τη χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς Ασαντ και να προστατεύσουν τον συριακό λαό από ανθρωπιστική καταστροφή. Η Νέα Δημοκρατία έτρεξε να επιδοκιμάσει τους βομβαρδισμούς. Αλλά παρ’ ότι συνεχώς επικρίνει την κυβέρνηση γιατί την εξωτερική της πολιτική που πρέπει να στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο, δεν φαίνεται να κοίταξε πρόσφατα τα κιτάπια του. Γιατί όπως συμφωνούν σχεδόν όλοι οι καθηγητές του είδους, οι βομβαρδισμοί δεν είχαν καμία νομική βάση. Ας δούμε σύντομα τα νομικά επιχειρήματα. Η Συνθήκη για τα Χημικά