Απόψεις

Τα δειλά βήματα αυτοκριτικής της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας

Δημήτρης Ραπίδης

Η προσπάθεια διαμόρφωσης συνθηκών που θα ενισχύουν τον διάλογο μεταξύ Αριστεράς, Σοσιαλδημοκρατίας και Πρασίνων αποδυναμώνεται από την έλλειψη αυτοκριτικής των Σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων Οι καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών λιτότητας, η ιδεολογική απογύμνωση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου και η πρόσδεση στο άρμα των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων μέσω εκλογικών συμμαχιών αποτελούν τα βασικά αίτια που οδήγησαν στην εκλογική καταβαράθρωση των πολιτικών δυνάμεων της Σοσιαλδημοκρατίας σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη. Η πτωτική τάση και η διάψευση των προσδοκιών για την επάνοδο της Σοσιαλδημοκρατίας επαληθεύτηκε και στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις σε Γαλλία και Γερμανία. Η προεδρία Ολάντ υπήρξε από τις πιο αποτυχημένες στην

Ας μιλήσουμε για την ανομία

Κώστας Δουζίνας

Ανομία και κοινωνικό ήθος Γράφαμε στο προηγούμενο ότι όταν «ο εγωκεντρισμός γίνεται κυρίαρχη κοινωνική ηθική, αυξάνει τις ανισότητες και δημιουργεί πραγματικούς και φανταστικούς φόβους. Το δόγμα “νόμος και τάξη” επεκτείνεται, η αστυνόμευση γενικεύεται, η κατάσταση ανάγκης μονιμοποιείται. Η εγωκεντρική ελευθερία οδηγεί σε έναν ολοένα εντεινόμενο καταναγκασμό» ( Λίγες μέρες αργότερα, η αντιπαράθεση για την «ανομία» και οι αποκαλύψεις για τα «χαρτιά του παραδείσου» επιβεβαίωναν τη θεωρητική ανάλυση. Η αύξηση της εγκληματικότητας, το κύριο επιχείρημα κατά της κυβέρνησης, περιείχε μια γενναία δόση από fake news. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η εγκληματικότητα έχει μειωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια,

Οπαδοποίηση, ένα επικίνδυνο φαινόμενο…

Των Φραγκίσκου Σέργη και Ευαγγελίας Μανιτσούδη*

Νοοτροπίες που βλέπουν τη διακυβέρνηση ως την απόλυτη εξουσία, τη χώρα ως λάφυρο, το ρουσφέτι και τις “διευκολύνσεις” ως δεδομένα και φυσιολογικά αδικούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμπολίτες μας που ασφυκτιούν Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που οι συμπολίτες μας έδωσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, για δεύτερη φορά, την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας. Σε αυτό το διάστημα, και με δεδομένες τις αντικειμενικές δυσκολίες και τη συνεχιζόμενη οικονομική ασφυξία που πλήττει όλους μας, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί, και είναι ορατό ότι θα τα καταφέρει, να βγάλει την Ελλάδα από τα Μνημόνια και να επανέλθει σταδιακά η ομαλότητα. Η διακυβέρνηση της

Συνεργατισμός, η ανεκμετάλλευτη δύναμη!

Tου Γιώργου Μαθόπουλου

Βρισκόμαστε ήδη, ως χώρα και ως κοινωνία, σε νέα σελίδα. Μια νέα σελίδα που καθώς δεν γύρισε ομαλά για την κοινωνική πλειονότητα, που πιεσμένη από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης όπως τη βίωσε και εξακολουθεί να την βιώνει, δυσκολεύεται να την κατανοήσει. Είναι όμως εδώ και καταγράφει καθαρότερα από ποτέ, τις αξίες που μνημονεύουν οι άνθρωποι του μόχθου, όταν ζητούν δικαιοσύνη στην κατανομή των αγαθών, ισονομία στη διεκδίκηση του πλούτου, ισοπολιτεία στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Καλούμαστε όλες και όλοι, με βάση τη νοητική και τη νοηματική μας συνείδηση, να τις αξιολογήσουμε αυτές τις αξίες, πέρα από τις ιδεοληψίες, τις

Πατέρας Λίβυος για την επίθεση στον μικρό Αμίρ: Τσάκισε τον φασίστα που ζει μέσα σου

Χρήστος Δεμέτης

«Φρόντισε να ξυρίζεις συχνά το “μουστάκι” του φασίστα που φυτρώνει μέσα σου. Να πλένεις την κουκούλα του ρουφιάνου που διψά να στείλει την ζωή στο απόσπασμα. Κρύψε τις πέτρες που κουβαλάς στις τσέπες σου, γιατί βαραίνουν την ψυχή σου. Τσάκισε τον φασίστα που ζει μέσα σου, το φοβισμένο αυτό ανθρωπάκι που δεν αντέχει το διαφορετικό γιατί τρέμει τον εαυτό του. Και μάθε επιτέλους ότι Χριστός και φασισμός δεν περπάτησαν ποτέ χέρι χέρι, γιατί τους χωρίζει ένας σταυρός. Ο ένας σταυρώθηκε, ο άλλος σταυρώνει….» Ο ιερέας Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, ή αλλιώς πατέρας Λίβυος, ζει στη νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος.

Τα σύνθετα διλήμματα στην Καταλονία

Ινστιτούτο ΕΝΑ

Το δημοψήφισμα στην Καταλονία και όσα ακολούθησαν έφεραν στην επιφάνεια μια σειρά από ζητήματα καλά κρυμμένα στη συνείδηση και τη σκέψη ενός μεγάλου τμήματος όχι μόνο των Καταλανών αλλά και των Ισπανών. Συνολικά, τα αίτια της κορύφωσης της καταλανικής κρίσης μπορούν να αναζητηθούν σε τρία κατά βάση πεδία: στο θεσμικό, στο οικονομικό και στο πολιτικό. Το θεσμικό πλαίσιο και η συνταγματική αναθεώρηση Το Σύνταγμα του 1978 επιβάλλει κάποιους βασικούς περιορισμούς στο ζήτημα της αυτοδιάθεσης και της ανεξαρτησίας των Περιφερειών, θέτοντας στον πυρήνα των διατάξεών του το ζήτημα της προστασίας και διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας και της ενιαίας εθνικής ταυτότητας της

Αυστριακή στροφή με ευρωπαϊκές παρενέργειες

Ινστιτούτο ΕΝΑ

Ο πειρασμός της αποδραματοποίησης ή –στην καλύτερη περίπτωση– της υποτίμησης του μετεκλογικού τοπίου στην Αυστρία είναι μεγάλος: Δεν είναι η πρώτη φορά που το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας θα κληθεί να συμμετάσχει σε κυβερνητικό συνασπισμό. Και επιπλέον, είναι η πολλοστή φορά που μια δεξιά πολιτική παράταξη σε χώρα-μέλος της ΕΕ ανακόπτει την περαιτέρω διόγκωση της Άκρας Δεξιάς με την υιοθέτηση της ακροδεξιάς συνθηματολογίας και ρητορικής. Είναι όμως η πρώτη φορά που η ενδυνάμωση της Ακροδεξιάς στην Αυστρία συμπίπτει χρονικά με την καταγραφή μιας παρόμοιας δυναμικής στο σύνολο της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Επίσης, το αποτέλεσμα των εκλογών στην Αυστρία καταγράφεται

Ελευθερία, ισότητα, καταστολή

Κώστας Δουζίνας

Υπάρχει μια κατηγορία σχολιαστών σε έγκυρες εφημερίδες που στάζουν χολή και δηλητήριο, χρησιμοποιούν την ημιμάθεια για επίδειξη γνώσης και το μισανθρωπικό «χιούμορ» για τη δολοφονία χαρακτήρων. Ενας τέτοιος έγραψε πρόσφατα ότι αποφεύγω να συζητήσω ή δεν καταλαβαίνω την έννοια της ελευθερίας. Μια και δεν φαίνεται να διαβάζει βιβλία, ας εξηγήσω μερικές βασικές έννοιες. Ας ξεκινήσω με ένα φιλοσοφικό αξίωμα: Η ελευθερία δεν μπορεί να ανθήσει χωρίς ισότητα και ισότητα δεν υπάρχει χωρίς ελευθερία. Ο Étienne Balibar επινόησε τον όρο «ισοελευθερία» που αργότερα εξελίχθηκε σε «ισοδημοκρατία»( Η ισότητα και η ελευθερία, τα δώρα της νεωτερικότητας, είναι σιαμαίοι αδελφοί, δημιούργημα της συνεχούς

Η επανάσταση του αυτονόητου και της αναγκαιότητας

Ανδρέας Πιλάλης

Μπόλικο νερό έχει τρέξει στο μύλο, από την πολιτική αλλαγή του 2015 που έφερε το Σύριζα και τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην κυβέρνηση. Δυο μικρά κόμματα διαφορετικά στην ιδεολογία και στις καταβολές, με καθαρό πρόσωπο όμως και τιμιότητα, χωρίς εξαρτήσεις και γραμμάτια κλήθηκαν να βγάλουν τη χώρα μας από το σκοτάδι και την καταχνιά. Το σπυρί της διαφθοράς, της διαπλοκής και του κράτους λάφυρο από το παλιό πολιτικό σύστημα, κακοφόρμισε και έσπασε. Παρά τον αρχικό ρομαντισμό, την απειρία, τις ήττες, τα λάθη, τον πρωτοφανή και ανηλεή πόλεμο της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και των πατρώνων της , αλλά και της αμόλυντης και ανεδαφικής

Θεωρητική σκέψη και πολιτική πρακτική. Η επικαιρότητα της κριτικής θεωρίας σήμερα.

Του Νίκου Ερηνάκη, Διδάκτορα Φιλοσοφίας των Πανεπιστημίων Λονδίνου και Οξφόρδης, Επιστημονικού Υπεύθυνου του ΕΝΑ

Ο Ραζμίγκ Κεσεγιάν, καθηγητής Κοινωνιολογίας στη Σορβόννη, έχει γράψει βιβλία για τον κοινωνικό κονστρουκτιβισμό, έχει μεταφράσει ορισμένα από τα Τετράδια της Φυλακής του Γκράμσι, ενώ πρόσφατα εξέδωσε τη μονογραφία Η Φύση είναι ένα πεδίο μάχης: Προς μια πολιτική οικολογία (Polity, 2016). Το υπό εξέταση βιβλίο του χαρτογραφεί, όπως προδίδει και ο τίτλος Αριστερό Ημισφαίριο: Μια χαρτογραφία της νέας κριτικής σκέψης, τη σύγχρονη κληρονομιά της κριτικής σκέψης. Ο συγγραφέας, ένας αναγνωρισμένος κοινωνιολόγος των ιδεών, ασχολείται με την ιστορία των ριζοσπαστικών κινημάτων και με το ρόλο της κριτικής σκέψης σε αυτά και την εξέλιξή της μέσω αυτών. Ιχνηλατεί τους τρόπους με τους