Απόψεις

Είναι η κλιματική αλλαγή, ηλίθιε!

Η τραγωδία και η καταστροφή που έπληξε τη Χαλκιδική, Ιούλιο μήνα, υπενθύμισε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι θεωρία της συνωμοσίας Η τραγωδία και η καταστροφή που έπληξε τη Χαλκιδική, Ιούλιο μήνα, υπενθύμισε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι θεωρία της συνωμοσίας αλλά μια πραγματικότητα που απαιτεί αντιμετώπιση. Ειδικά στην Ελλάδα, όπου οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις και η γενικότερη χωροταξική και πολεοδομική αναρχία, επιδεινώνουν όλο και περισσότερο τις επιπτώσεις των φαινομένων, όπως έδειξαν και οι αλλόκοτες εικόνες μετά την καταστροφή.

Ε, όχι και καλή επιτυχία!

Γιώργος Μελιγγώνης

Στις 15 Μαρτίου 2004, μία εβδομάδα μετά την εκλογική νίκη του Κώστα Καραμανλή, ο μακαρίτης Βασίλης Μουλόπουλος, κορυφαίος δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής της Αριστεράς, έγραφε στο «Βήμα της Κυριακής» (του Λαμπράκη, το κανονικό…) ένα κείμενο που φαινόταν «παραφωνία» στο κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» που καλλιεργούσε η τότε νεοεκλεγείσα κυβέρνηση: Στις 15 Μαρτίου 2004, μία εβδομάδα μετά την εκλογική νίκη του Κώστα Καραμανλή, ο μακαρίτης Βασίλης Μουλόπουλος, κορυφαίος δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής της Αριστεράς, έγραφε στο «Βήμα της Κυριακής» (του Λαμπράκη, το κανονικό…) ένα κείμενο που φαινόταν «παραφωνία» στο κλίμα «εθνικής

Η έννοια της Δημοκρατικής Παράταξης, η μετα-δημοκρατία και η αριστερά του 21ου αιώνα

Μάκης Κοψίδης

Ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της επόμενης μέρας είναι η εξαγγελία του Αλέξη Τσίπρα για μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική συμμαχία σε μία μεγάλη δημοκρατική, προοδευτική παράταξη. Πρόκειται για μετασχηματισμό που δεν αποσκοπεί απλά στην αντιστοίχιση του κόμματος με την κοινωνία, ούτε πολύ περισσότερο στην «θεραπεία» των τεράστιων οργανωτικών προβλημάτων. Η δημοκρατική παράταξη δεν πρέπει να λογίζεται σαν μία απλή διεύρυνση της προοδευτικής συμμαχίας. Δεν απευθύνεται μόνο στην πληθυντική αριστερά, την κεντροαριστερά, την πολιτική οικολογία και στους ριζοσπάστες. Είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Υπερβαίνει το «προοδευτικό τόξο». Αγκαλιάζει το πολιτικό κέντρο, τον κάθε δημοκρατικό πολίτη ακόμα και αυτόν που σήμερα

Η ημιτελής νίκη του συστήματος

Στέλιος Κούλογλου

Το βαθύ σύστημα νίκησε, αλλά εν μέρει. Κατάφερε να αναδείξει στην πρωθυπουργία τον κ. Μητσοτάκη, στον οποίο έδωσε μία χωρίς προηγούμενο επικοινωνιακή αλλά και οικονομική υποστήριξη. Στον αρχηγό ενός κόμματος που έκανε μια γκάφα κάθε μέρα, αναιρούσε τις υποσχέσεις του(δες debate) και έκανε εξαγγελίες που πέρασαν στα ψιλά, αν τις έμαθε κανείς: τι σάλος θα είχε γίνει αν ο Α. Τσίπρας είχε αναγγείλει την άνοδο της τιμής των φαρμάκων ή του ηλεκτρικού, όπως έκανε ο κ. Μητσοτάκης εξαγγέλλοντας την κατάργηση του συντελεστή 6% στο ΦΠΑ; Χώρια η οικονομική υποστήριξη σε ένα χρεοκοπημένο κόμμα, που ξόδεψε τόσα  εκατομμύρια ώστε να βάζεις

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο πολιτικό σκηνικό: Στοιχήματα και προκλήσεις

Άγγελος Τσέκερης

Με τις χθεσινές εθνικές εκλογές ανοίγει ένας νέος, πολύ σημαντικός πολιτικός κύκλος. Ένα από τα πιο σημαντικά δεδομένα της χθεσινής ημέρας ήταν η αξιοσημείωτη αντοχή και συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσμα μιας δυναμικής κινητοποίησης που ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη και κάθε προσδοκία Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας στην πλάτη του το βάρος της υλοποίησης ενός Μνημονίου -τα μέτρα του οποίου ήρθαν να προστεθούν στην πλάτη μιας κοινωνίας εξοντωμένης από την πολιτική της περιόδου 2010 – 2014- κατάφερε να αναστρέψει το αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και να εμφανίσει μια εντυπωσιακή εκλογική συσπείρωση που τον καθιστά

Να θυμηθούμε πριν ψηφίσουμε

Φραγκίσκος Σέργης

Δεν ξεχνάμε την καταστροφική πενταετία 2010-2014. Έχουν μείνει λίγες μέρες μέχρι τις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιουλίου. Εκλογές ιδιαίτερα σημαντικές και εξαιρετικά καθοριστικές για το μέλλον της χώρας μας, την πορεία που θα συνεχίσει να έχει και φυσικά το μέλλον όλων μας . Μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και την απόφαση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, επιχειρήθηκε αρχικά να παρουσιασθεί μια τελειωμένη κατάσταση με την ΝΔ να παρουσιάζεται ως να είναι αδιαφιλονίκητα νικητής στις εκλογές. Δεν  αμφισβητώ το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και το μήνυμα των πολιτών το οποίο ελήφθη  άμεσα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό αποτυπώνεται

Εξουσία ή κυβέρνηση;

Κώστας Δουζίνας

Εχει ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία ή την κυβέρνηση; Ηταν η πολιτική του αυτή της «ρήξης ή αφομοίωσης» με το σύστημα; Μετά τις εκλογές, θα παραμείνει ένα ριζοσπαστικά αριστερό ή θα μεταλλαχτεί σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα; Οι σημαντικές αυτές συζητήσεις αποτελούν σύγχρονες παραλλαγές της παλιότερης διαμάχης μεταξύ μεταρρύθμισης και επανάστασης. Η μόνη διαφορά είναι πως σήμερα «επανάσταση» δεν μπορεί να σημαίνει πτώση της Βαστίλης ή κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων. Η εξουσία δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια ουσία ή ένα αντικείμενο που βρίσκεται στα χέρια μιας μικρής ομάδας καπιταλιστών και πολιτικών∙ ούτε ασκείται αποκλειστικά από

Τι συνδέει τον Κυριάκο με την επταήμερη εργασία

Γιώργος Χριστοφορίδης

Τον Μάιο του 2018, ο Κυριάκος Μητσοτάκης -σε ομιλία του στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδας (ΣΕΠΕ)- λέει πως αυτό που αποκαλούμε δυτικό οκτάωρο είναι πλέον ξεπερασμένο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί θέμα. Ο πρωθυπουργός το επικαλείται στη Βουλή. Η περίπτωση στην Κω ήταν η δεύτερη φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε θετικά και υποστηρικτικά στην προοπτική της επταήμερης εργασίας. Η πρώτη ήταν στη διακαναλική του συνέντευξη ενόψει ευρωεκλογών, όταν θέλησε να απαντήσει στις παλαιότερες αιτιάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το «ξεπερασμένο» οκτάωρο. Τότε, οι περισσότεροι είπαμε ότι πήγε να απαντήσει στο ένα και τα

Βόρεια Μακεδονία, Ελλάδα και η βαλκανική προοπτική της Συμφωνίας των Πρεσπών

Λόης Λαμπριανίδης και Γιώργος Αγγελόπουλος

Κάθε διεθνής συμφωνία που υπογράφεται υπό ειρηνικές συνθήκες έχει ως στόχο να μεγιστοποιήσει το όφελος για τα εμπλεκόμενα μέρη και να ελαχιστοποιήσει τις τυχόν αρνητικές της όψεις. Αν οι εταίροι της συμφωνίας εκκινήσουν έναν αγώνα αναζήτησης των όποιων αδυναμιών της προς μονομερή εκμετάλλευση και με σαφή πρόθεση να υποβαθμίσουν τα όποια οφέλη της, θα προκληθούν και στα δύο μέρη δεύτερες σκέψεις και θα επιδιωχθεί μια νέα και πιθανότατα αμοιβαία επώδυνη διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσής της. Σε αυτές τις περιπτώσεις προκύπτουν προφανείς απώλειες και στις δύο πλευρές. Οι σκέψεις αυτές ισχύουν και για τη Συμφωνία των Πρεσπών: είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον

Γαλάζιος στόχος το σμπαράλιασμα του κράτους

Γιώργος Χριστοφορίδης

Όταν ο Σαμαράς παρουσίαζε τα επιτεύγματα της συγκυβέρνησης του, ενόψει των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015, το πρώτο πράγμα που ανέφερε γεμάτος υπερηφάνεια ήταν: «Μέχρι τώρα προωθήσαμε τη δραστική μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο». Και συνέχισε: «Θα σας πω τα νούμερα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν 900.000 το 2009. Και είναι 650.000 το 2014. Αυτό τα λέει όλα». Αυτά είπε ο Σαμαράς το 2015. Είπε ότι 1 στους 6 έχασε τη δουλειά του. Ξέρετε με πόση υπερηφάνεια το είπε; Περίπου ίση με τη δόξα που ένιωθε ο νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ, όταν προανήγγειλε τις δικές του απολύσεις… Όμως, ας έρθουμε