Απόψεις

Μεταξύ μας τώρα παιδιά … η πατρίδα σας μάρανε!

Του Θέμη  Δημητρακόπουλου Όλοι όσοι, όψιμα, πνέουν μένεα κατά του Φώτη Κουβέλη και της “ανευθυνότητάς” του –οι γνωστοί ιμάντες μεταφοράς γραμμής των ΜΜΕ, δεξιοί, πασόκοι, νεοφιλελεύθεροι αλλά και δημαρίτες της φυλής Ψαριανού και Μπίστη [ο τελευταίος στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, πλέον, για τις αμέτρητες αλλαγές πολιτικής πλεύσης]– δεν το κάνουν βέβαια γιατι τους έπιασε ο πόνος για την πατρίδα, τη σταθερότητα που διακυβεύεται και το “εθνικό συμφέρον”, τις δόσεις

Ανταπόκριση από την ΕΡΤ…3

Στελίνα Μαργαριτίδου Θεσσαλονίκη Καλοκαίρι 2013 Δίπλα μου η Ντίνα που δουλεύει σε φροντιστήριο για 2.68 την ώρα και πληρώνει τις δόσεις από τα ιδιαίτερα, κουνά το κεφάλι της θυμωμένα: «Μας τα πήρανε όλα. Και  τα πτυχία και τη δουλειά και τα σπίτια.  Τέσσερις μήνες χρωστάνε οι γονείς, οι άλλοι πριν από τις εξετάσεις μού είπαν σταματάνε…Μόνο οι δόσεις και τα δάνεια τρέχουν και τώρα τους πείραξε που ξεσηκώθηκαν οι συνδικαλιστές;

ΕΡΤ και Δημοκρατία

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Η Αυγή»-19.6.2013 Του  Γιώργου Η. Παπαηλιού, Δικηγόρου-Διδάκτορα Νομικής Η πραξικοπηματική, αυθαίρετη και βίαιη κατάργηση και διακοπή λειτουργίας της ΕΡΤ αναδεικνύει σημαντικά στοιχεία, που, εδώ και πολύν καιρό, συνθέτουν την κατάσταση στη χώρα : 1) Η κρίση που βιώνει ο τόπος δεν είναι αμιγώς οικονομική, αλλά και κρίση λειτουργίας των θεσμών, κρίση δημοκρατίας. Επομένως, ο αγώνας για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ δεν αφορά μόνον τις παράνομες απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων

Πρόταση δυσπιστίας και πρόταση εμπιστοσύνης – αρ.84 Σ

http://www.judex.gr Γράφει ο Τασιόπουλος Σταύρος  Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος η Kυβέρνηση οφείλει να έχει την      εμπιστοσύνη της Bουλής. Mέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την ορκωμοσία του Πρωθυπουργού, η Kυβέρνηση υποχρεούται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης της Bουλής και μπορεί να τη ζητεί καιοποτεδήποτε άλλοτε.  Σύμφωνα λοιπόν με τα αναφερόμενα στο άρθρο 84 παρ. 1 του Συντάγματος και σε συνάρτηση με τον άρθρο 141 του Κανονισμού της

Οι αντοχές της δικομματικής – Ένα μυστήριο ?

Ηλίας Παπαναστασίου Είναι μάλλον  γνωστό –  «τοις πασι» , για να μην ξεχνιόμαστε – πως η παρούσα  αστική, νεοφιλελεύθερης  έμπνευσης  και  προοπτικής κυβέρνηση  αντέχει υπέρ του δέοντος. Φαινόμενα που περιμένουμε ακόμη δεν ήρθαν – κοινωνικές εκρήξεις, εξεγέρσεις  κα-   παράλληλα  δε , παρατηρείται μια προϊούσα τάση απομαζικοποιησης συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων, απεργιών  κλπ.  Ταυτόχρονα  υπάρχει μια «κατοχυρωμένη ανασφάλεια» ψυχολογικά  σε μεγάλα  στρώματα του πληθυσμού ,  φοβία και φόβος  μαζί, διαρκής αγωνία για  το

Argumentum e contrario – Δημοκρατική Συστράτευση

Των Θάνου Αθανασιάδη & Κωνσταντίνου Νάκκα Το κείμενο που ακολουθεί θα μπορούσε να είναι ένας διάλογος μεταξύ γραμματιζούμενων. Ακαταλαβίστικα, από αυτά που σε κάνουν να μη θέλεις να ασχοληθείς. Θα μπορούσαν δυο φίλοι να μιλήσουν έτσι; Θα μπορούσαν να μιλήσουν έτσι δυο εχθροί, δυο πολιτικοί αντίπαλοι, δυο διαφωνούντες γενικώς; Μάλλον όχι. Εκτός κι αν ήταν γραμματιζούμενοι.