Αρθρογραφία

«Εσείς τι κάνετε με το YouTube;»

Πάνος Σκουρολιάκος

Μαθαίναμε πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξοδεύει σε αυτές τις εκλογές για διαφήμιση στο YouTube 1 εκατομμύριο ευρώ. «Τι κάνετε με το YouTube;» με ρώτησε ένα νέο κορίτσι σε μια συνάντηση στο πλαίσιο του προεκλογικού αγώνα στην Ανατολική Αττική. «Εμείς δεν διαβάζουμε εφημερίδες, δεν βλέπουμε τηλεόραση. Ενημερωνόμαστε απ’ αυτό εδώ!» συμπλήρωσε δείχνοντάς μου το κινητό της. «Να δείτε» επέμενε. Και άνοιξε το κινητό. Πλήθος μηνύματα της Ν.Δ. ξεπήδησαν το ένα μετά το άλλο. Ταυτόχρονα μαθαίναμε πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξοδεύει σε αυτές τις εκλογές για διαφήμιση στο YouTube 1 εκατομμύριο ευρώ. Ψίχουλα βέβαια μπροστά στα 280

Τα διλήμματα της 7ης Ιουλίου

Γιάννης Μπαλάφας

“Εικόνα οικονομικής καταστροφής επιδιώκουν να δημιουργήσουν προεκλογικά κύκλοι φιλικοί προς τη ΝΔ”, σχολιάζει σε άρθρο του στην εφημερίδα “Έθνος” ο Γ. Μπαλάφας. «Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε την οικονομία στο χείλος της καταστροφής», υποστηρίζουν. Ταυτόχρονα προβάλλουν ως μοναδική ρεαλιστική λύση ανάπτυξης το πρόγραμμα της ΝΔ που «θα απελευθερώσει δυνάμεις και θα οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη»… Είναι, όμως, έτσι; Ας δούμε ορισμένα στοιχεία. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος με επιταχυνόμενο ρυθμό ανακάμπτουν οι τιμές των οικιστικών ακινήτων. Οι τιμές των διαμερισμάτων στο πρώτο τρίμηνο του έτους κατέγραψαν αύξηση κατά 4%, έναντι αυξήσεως 1,4% που σημείωσαν για

Δύσκολοι καιροί για πολιτικό πολιτισμό…

Πάνος Σκουρολιάκος

Οι πολιτικές διαδικασίες, είτε σε ομαλές περιόδους είτε σε πιο οξυμμένες όπως είναι οι προεκλογικές, έχουν το δικό τους χρώμα και ολοκληρώνουν την εικόνα τους αναλόγως του ήθους, του ύφους και του επιπέδου των παικτών. Στις εκλογικές περιόδους λοιπόν, τα πάθη οξύνονται, τα διακυβεύματα τίθενται αμείλικτα, οι αντιπαραθέσεις φουντώνουν και το πραγματικό πρόσωπο πολιτικών ομάδων αλλά και ατόμων αποκαλύπτεται πεντακάθαρα. Ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, δεν δημιουργεί από μόνος του την εικόνα. Αυτή ολοκληρώνεται από ένα ολόκληρο παζλ, με υλικά που κομίζουν τα πολιτικά επιτελεία των κομμάτων. Με τα επιχειρήματα που προσφέρουν, με τον τρόπο αλλά κυρίως την αισθητική και το

Εκλογές μηνύματα και διλήμματα

Του Δημήτρη Μπίρμπα

Το μήνυμα των τριπλών εκλογών της 26 Μαΐου ήταν εκκωφαντικό, “μαύρο στον ΣΥΡΙΖΑ”. Δέκα χρόνια “φαγούραs” μνημονίων ήταν περισσότερο ισχυρά από τους δέκα μεταμνημονιακούς μήνες και παρά τα θετικά αντίμετρα, ένας λαός με έντονο ιστορικά το θυμικό, πέρασε εύκολα από το “ave” στο “κάτω”, στέλνοντας μήνυμα απέχθειας, βουβά και εξοργισμένος, στις πρώτες κάλπες που βρέθηκαν μπροστά του ……. κι ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έμοιαζε  με το εκλογικό “χέρι του θανάτου” σε ότι ακουμπούσε, ακόμα και ως απλός συμμετέχων, σε Δήμους και Περιφέρειες, οι εξαιρέσεις τιμούν τον κανόνα. Εδώ βέβαια, ως πολιτικός σχηματισμός πρέπει μετά τις εκλογές

Να αντιστοιχηθούμε με τους πολίτες που μας στηρίζουν

Γιάννης Μπαλάφας

Για εμάς στην Αριστερά (που η σχέση μας με τους πολίτες είναι ή πρέπει να είναι σχέση αλληλεπίδρασης και εμπιστοσύνης) οι εκλογές έχουν και άλλα χαρακτηριστικά: Αποτελούν μήνυμα, είναι και εντολή, για το τι ζητούν από εμάς. Στις 7 Ιουλίου θα μας πουν οι πολίτες τι θέλουν να κάνουμε από τις 8 Ιουλίου. Για τα δεξιά κόμματα και όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους συναλλαγής και οικογενειοκρατίας, οι εκλογές είναι ένα μέσο με το οποίο καθορίζεται από ποιο ρόλο θα συνεχίσουν να ασκούν εξουσία: Θα έχουν κυβερνητικές ευθύνες ή από θέση αντιπολίτευσης θα παρεμβαίνουν

“Να προχωρήσουμε μπροστά με αυτοπεποίθηση”

Του Κώστα Ζαχαριάδη*

Κανένας Έλληνας πολίτης δε μπορεί να ξεχάσει όσα ζήσαμε από το 2012 έως το 2015. Κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει το σκοτάδι της χρεοκοπίας, των ακραίων πολιτικών λιτότητας, των διαρκώς ταπεινώσεων από την τρόικα. Κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει την αναξιοπρέπεια, ούτε βέβαια να παραλείψει το σκληρό αγώνα που κάναμε, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες, για να βγάλουμε τη χώρα στο ξέφωτο, εκτός μνημονίων, μακριά από τη θηλιά των δανειστών. Σήμερα, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια, έχουμε τη δυνατότητα και την ελευθερία να διεξάγουμε εκλογές και να είναι ο ελληνικός λαός εκείνος που θα αποφασίσει με ποιο σχέδιο

Νέα γεωστρατηγική αντίληψη

Σία Αναγνωστοπούλου

Παραλάβαμε μια χώρα εσωστρεφή και φοβική απέναντι στις περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις. Η εξωτερική πολιτική βασιζόταν στην παθητική προσκόλληση σε πρωτοβουλίες τρίτων, κυρίως όμως βασιζόταν στην αδράνεια και τη στασιμότητα. Με κεντρικό δόγμα αυτό της αδράνειας και της μετάθεσης των κύριων προβλημάτων σε ένα «απώτερο μέλλον», τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής πολιτικής εξελίσσονταν σε βάρος της χώρας μας. Το 2015, όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, το διπλωματικό κύρος, ο ευρωπαϊκός και διεθνής ρόλος της Ελλάδας ήταν υποβαθμισμένοι λόγω της οικονομικής κρίσης, ενώ επάλληλες κρίσεις (προσφυγικό, πόλεμοι, αναθεωρητισμοί, κλπ) στην περιοχή διαμόρφωναν περιβάλλον πίεσης. Σήμερα η Ελλάδα έχει εδραιώσει,

Το διακύβευμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου

του Κώστα Ζαχαριάδη*

Το διακύβευμα των επικείμενων εκλογών είναι είτε η επιστροφή σε μία αποτυχημένη, κοινωνικά ανάλγητη και παρωχημένη νεοφιλελεύθερη πολιτική, είτε να προχωρήσουμε μπροστά με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα σε ανάπτυξη με δίκαιη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, με ενίσχυση της εργασίας, των δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους.  Αυτά τα χρόνια, από το 2015 μέχρι σήμερα, δεν επιλέξαμε τον περιορισμό του κοινωνικού κράτους, όπως έκαναν οι προηγούμενες ηγεσίες της περιόδου 2010-2014, προκαλώντας ύφεση και βυθίζοντας την οικονομία και την κοινωνία στο σκοτάδι. Αντίθετα, θέσαμε ως κεντρικό στόχο την έξοδο από τα μνημόνια, τη στήριξη των αδύναμων κοινωνικά στρωμάτων, τη μάχη κατά των ανισοτήτων και

ΕΡΤ: Ο εφιάλτης στην οδό Μεσογείων Νο 2

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Με περισσό θάρρος (θράσος;) με είχε διαβεβαιώσει βουλευτής της Ν.Δ. πριν από έναν περίπου χρόνο: «Θα την ξανακλείσουμε…». Εννοούσε την ΕΡΤ, στα πρότυπα εκείνης της αισχρής ενέργειας της κυβέρνησης Σαμαρά, την 11η Ιουνίου του 2013. «Όνειρα θερινής νυκτός», σκέφτηκα. Ειλικρινά δεν μπορούσα να πιστέψω πως η Ν.Δ., σε περίπτωση που ξαναέπαιρνε την εξουσία, θα δευτέρωνε το κακό. Θα ξαναέκλεινε πάλι τη δημόσια ραδιοτηλεόραση αδιαφορώντας, όπως και την πρώτη φορά, για το ότι στερεί ένα δημόσιο αγαθό από τον ελληνικό λαό. Και ακόμα ότι ποσώς ενδιαφέρεται για την τύχη 2.600 εργαζομένων. Κι όμως, βλέπουμε τη Ν.Δ. το τελευταίο διάστημα,

Εμείς δεν είμαστε περαστικοί από τον αγώνα

Γιάννης Μπαλάφας

Όποιος απλά ψάχνει να βρει τους κερδισμένους και τους χαμένους των πρόσφατων εκλογών, έχω την αίσθηση ότι βλέπει μόνο μέρος της εικόνας. Η δική μου αλήθεια είναι ότι οι τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται στην ελληνική πολιτική σκηνή, έχουν τις ρίζες τους σε εκείνη την Παρασκευή, στις 23 Απριλίου 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο ανακοίνωνε την έναρξη της μνημονιακής περιόδου. Από τότε μέχρι σήμερα τίποτα δεν έμεινε ίδιο στην ελληνική πολιτική σκηνή, με εξαίρεση ορισμένες οικογένειες… Ας θυμηθούμε: -Εμφανίστηκε η ακροδεξιά, αυξήθηκε εντυπωσιακά η ναζιστική Χρυσή ΑΥΓΗ και πρόσφατα δημιουργήθηκε η (πιο ήπια) Ελληνική Λύση. -Η Νέα