Αρθρογραφία

Το σχολείο στον “γύψο”

Του Μηταφίδη Τριαντάφυλλου* Η χούντα έδειξε ιδιαίτερο ζήλο στο να «εκπαιδευθεί ο παντελώς αδιαφώτιστος ελληνικός λαός εις τας ιδεολογικάς αρχάς της Επαναστάσεως, ώστε να μην επαναληφθούν αι εγκληματικαί πράξεις των ξενοκίνητων ερυθρών διαβόλων». Για να εξυπηρετήσει αυτόν τον «θεάρεστο» σκοπό της έβαλε στον «γύψο» και το σχολείο, αφού το «καθάρισε» από τους «μη νομιμόφρονες» εκπαιδευτικούς, ενώ όσους/ες «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις» τους έστειλε στα ξερονήσια και τις φυλακές.

Αντώνης Μανιτάκης: Το συνταγματικό δικαίωμα στη μονιμότητα, 18/04/2010

http://www.avgi.gr ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΜΑΝΙΤΑΚΗ* Η συνταγματική εγγύηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, όπως κατοχυρώνεται σήμερα στο άρθρο 103 παρ. 4, είναι πολύ παλιά και καθιερώθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1911 με την έλευση του Ελευθερίου Βενιζέλου, ως δραστική αντιμετώπιση της κομματικής φαυλοκρατίας και ασυδοσίας, που επικρατούσε μέχρι τότε, σχετικά με τους διορισμούς και τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων. Κάθε πολιτική παράταξη που κέρδιζε τις εκλογές φρόντιζε να απολύει όλους

Τα συντρίμμια του καθρέφτη

http://www.efsyn.gr Χρηματοπιστωτολόγοι, οικονομολόγοι, επικαιρολόγοι, μελλοντολόγοι και αυτόκλητοι ηθικολόγοι δεν παύουν να υπογραμμίζουν πως δεν δικαιούμαστε να ζούμε, να προτάσσουμε, να εργαζόμαστε, να ονειρευόμαστε, να σχεδιάζουμε και να ηρεμούμε όπως πριν Του Κωνσταντίνου Τσουκαλά Βρισκόμαστε στον αστερισμό του φόβου. Με την αποσάθρωση των εμπεδωμένων συνηθειών, των αυτοματισμών, των αξιακών αγκυλώσεων, των κατεστημένων υλικών απολαύσεων και των αυτοαναπαραγόμενων προνομίων, που οριοθετούσαν την πορεία μας μέσα στον χρόνο, όλοι νιώθουμε το έδαφος να

Η κατάργηση της συλλογικής αυτονομίας

Δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών»-15.4.2013 Του Γιώργου Η. Παπαηλιού Δικηγόρου-Διδάκτορα Νομικής 1) Η κατοχυρωμένη, συνταγματικά, μέσω διεθνών συμβάσεων εργασίας, της ΕΣΔΑ, του ΕΚΧ και του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ε.Ε., συλλογική αυτονομία,στο πλαίσιο της οποίας λειτουργούν οι εργασιακές σχέσεις,  αποτελεί τον πυρήνα του συλλογικού εργατικού δικαίου. Βάσει της συλλογικής αυτονομίας, οι όροι εργασίας δεν αποτελούν  αντικείμενο, ούτε κρατικής ρύθμισης, ούτε διαπραγμάτευσης μεταξύ της εργοδοτικής πλευράς και του μεμονωμένου εργαζόμενου, αλλά

Όταν πονάει το μάτι μας πάμε στο γιατρό, δεν το βγάζουμε!

http://costaszachariadis.wordpress.com Σχόλιο 150 λέξεων για την εφημερίδα “Νίκη” και το http://www.neolaia.gr σε διάλογο με θέμα : “ Άμεση αναγκαιότητα ή ιδεοληπτική απαίτηση οι απολύσεις στο δημόσιο;” Κώστας Ζαχαριάδης* Έχουμε ένα δημόσιο στο μέγεθος του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ αλλά δυσκίνητο, γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό και σε σημαντικό βαθμό διεφθαρμένο. Έτσι το έχτισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που για δεκαετίες χρησιμοποιούσαν το κράτος ως λάφυρο της εκλογικής τους νίκης με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η κρίση, το Κυπριακό και η κυπριακή Αριστερά

http://www.avgi.gr του Αδάμου Ζαχαριάδη Είναι μια από τις ελάχιστες φορές που η Κύπρος απασχολεί, σχεδόν καθημερινά, τους αναλυτές, αλλά όχι για ζητήματα που σχετίζονται με το Κυπριακό: η κυπριακή κρίση, η διαχείρισή της και οι πιθανές επιπτώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο. Αντίθετα, το Κυπριακό δείχνει να έχει υποβαθμιστεί τόσο, που κινδυνεύει να παγιωθεί η αντίληψη ότι η λύση του αποτελεί πλέον δευτερεύον ζήτημα. Εκτός αυτού, πολλές αναλύσεις αναφέρονται

Ευρώπη σημαίνει ρήξη με την «κινεζοποίηση» της Ευρώπης

http://enthemata.wordpress.com του Νίκου Κοταρίδη Στους νεότερους χρόνους, η Ευρώπη και η «ευρωπαϊκότητα» συνοδεύονται από μια ορισμένη αίσθηση υπεροχής, πολιτικοστρατιωτικής αλλά κυρίως ιδεολογικής, έναντι του άλλου κόσμου. Στο πνεύμα αυτό αναπτύχθηκε η ισχύς της και η ακτινοβολία των επιτευγμάτων της. Για την κυβερνώσα Δεξιά, το «Ανήκομεν εις την Δύσιν» συνιστούσε πάντα μια καθεστωτική ιδεολογία. Αντίθετα, για την Αριστερά, η διερώτηση επί της «ευρωπαϊκότητας» είναι άνευ νοήματος, καθώς συνιστά καταγωγικό τόπο, θεμέλιο

Θατσερισμός α λα ελληνικά

http://vlemma.wordpress.com Τα χρόνια της Θάτσερ, οι Βρετανοί νέοι της γενιάς μου τα έζησαν ενάντιοι. Στο Λίβερπουλ, στο Μάντσεστερ, στη Γλασκώβη, στο Μπρίξτον, είδαν τους μεσήλικους άνεργους να βουλιάζουν στον αλκοολισμό και στην παραίτηση. Η θατσερική μεταρρύθμιση σάρωνε τους φτωχούς και ήταν αμείλικτη με τους αδύναμους. Οι πιο ευάλωτοι νέοι της εργατικής τάξης έπεφταν στα ναρκωτικά και στην αυτοκαταστροφή. Οι πιο ευαίσθητοι έκαναν τέχνη: τραγούδια, βιβλία, ταινίες.

82 χρόνια απο την ανακήρυξη της «2ης Δημοκρατίας» της Ισπανίας

Του Σταύρου Καραγκούνη, μέλους του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, Συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Κερατέας.      Σαν χθες πριν από 82 χρόνια έλαβε χώρα η ανακήρυξη της «Δεύτερης Δημοκρατίας», της δεύτερης δηλαδή ιστορικής περιόδου δημοκρατικής διακυβέρνησης της μοναρχικής Ισπανίας. Η πτώση του δικτάτορα Πρίμο ντε Ριβέρα το 1930, η ολική απομόνωση του μονάρχη Αλφόνσου του 13ου, στον οποίο δεν συγχώρησε ποτέ ο λαός τη δικτατορία, σε συνδυασμό με την

ΚΚΕ: Ο νέος γραμματέας και η επόμενη μέρα

http://tvxs.gr του Μάκη Κοψίδη Η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία του ΚΚΕ έγινε σε μία περίοδο σοβαρής κρίσης του κόμματος. Όχι τόσο εσωκομματικής όσο απέναντι στην κοινωνία. Κρίσης που πιστοποιείται από δύο παράγοντες. Ο πρώτος αφορά τις εκλογικές επιδόσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις πρόσφατες  εκλογές πήρε 37.000 λιγότερους ψήφους σε σχέση με αυτές του 1993 τις πρώτες μετά τη διάσπαση του 1991. Ο δεύτερος αφορά το γεγονός ότι αυτή η εκλογική συρρίκνωση συνοδεύτηκε