Tag "Βασίλης Πάικος"

Τσίπρας ή Μητσοτάκης; Περί αυτού πρόκειται…

Βασίλης Πάικος

Δεδομένου ότι το αποτέλεσμά τους προδιαγράφει, εν πολλοίς, και την κάλπη των εθνικών εκλογών. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά; Όταν αναμετρώνται δύο τόσο διαφορετικά πολιτικά σχέδια, δύο κόσμοι τόσο «άλλοι» μεταξύ τους… Πολωτικές λοιπόν αμφότερες οι επικείμενες αναμετρήσεις, τόσο οι εθνικές όσο και οι ευρωπαϊκές εκλογές, χωρίς αμφιβολία. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές εξαιρούνται ασφαλώς του κανόνος, μάς και σ’ αυτές επικρατούν συνήθως τα τοπικά χαρακτηριστικά. Πολωτικές με έντονα τα διλημματικά στοιχεία. Αναλόγως διλημματική και η συνθηματολογία που τις ακολουθεί ή που ίσως τις καθορίζει. Τα διλήμματα τα οποία προωθούνται προς τον πολίτη – εκλογέα έχουν ήδη διατυπωθεί, με τη

Δεν βλέπουν το γελοίον του πράγματος;

Βασίλης Πάικος

Άραγε δεν κουράστηκαν να επαναλαμβάνονται; Δεν βαρέθηκαν να διαψεύδονται; Ή μήπως δεν καταλαβαίνουν το γελοίον του πράγματος; Ναι, έτσι φαίνεται, δεν κουράστηκαν, δεν βαρέθηκαν, δεν καταλαβαίνουν. Ή, ίσως, δεν έχουν κάτι άλλο να πουν και να κάνουν. Και γι’ αυτό επαναλαμβάνονται και διαψεύδονται τριάμισι χρόνια τώρα. Βλέποντας διαρκώς, και τώρα, την κυβέρνηση Τσίπρα «σε αποδρομή». Και προβλέποντας διαρκώς, και τώρα, ότι δεν πρόκειται «να πάει μακριά». Εντάξει, δικαίωμά τους και η επανάληψη και η διάψευση. Δικαίωμά τους ακόμη και η γελοιοποίηση… Τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. καλούσαν εδώ και καιρό, με προφανή τη διάθεση πρόκλησης, τον Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει επαναβεβαίωση

Η μεγάλη ρελάνς του Αλέξη Τσίπρα

Βασίλης Πάικος

Δεν πρόκειται να καλυφθεί πίσω από τα συνταγματικώς προβλεπόμενα που δεν τον υποχρεώνουν σε κάτι τέτοιο. Δεν πρόκειται να περιμένει τυχόν κατάθεση πρότασης δυσπιστίας εκ μέρους του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν πρόκειται να αρκεστεί σε «ψήφο ανοχής». Θα επιχειρήσει ο ίδιος το άλμα προς τα μπρος. Μιλάμε για κίνηση επίδειξης δύναμης μεγάλου βεληνεκούς, μιλάμε για τη μεγάλη ρελάνς απέναντι στις προκλήσεις της συγκυρίας… Ήταν πράγματι βαρυσήμαντη η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα την Τετάρτη το βράδυ στην Έλλη Στάη για το Open. Σε μια στιγμή ιδιαιτέρως κρίσιμη για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Λίγο πριν από την επικύρωση της συνθήκης των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή.

Κι όμως αντέχει, και προχωρά…

Βασίλης Πάικος

Όχι, δεν έχει ξαναγίνει. Να μην τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί οι πάντες. Να του επιτίθενται συστηματικά με πρωτοφανή μανία, επιδιώκοντας την πτώση του. Και να την προεξοφλούν κάθε τρεις και λίγο. Κι εκείνος να αντέχει. Και να προχωρά. Και να διεκδικεί και πάλι με αξιώσεις τη λαϊκή εντολή… Πράγματι, δεν πρέπει να υπάρχει προηγούμενο πρωθυπουργού που από την πρώτη του μέρα να δέχεται μονάχα επιθέσεις από παντού. Και συκοφαντίες. Και λοιδορίες. Και κατάρες. Από παντού. Μονάχα βουντού που δεν του έχουνε κάνει, δεν πήγαν ακόμη σε μάγισσες και χαρτορίχτρες, αν και δεν το ξέρουμε κιόλας. Να δέχεται μονάχα επιθέσεις

Δεν μιλάμε πια για το αυγό, αλλά για το ίδιο το φίδι…

Βασίλης Πάικος

Τους χάιδεψαν, τους προέβαλαν, τους κανάκεψαν, τους έσπρωξαν, τους ανέδειξαν, τους βοήθησαν να γίνουν νοματαίοι. Όσο μπορούσαν, όσο περνούσε απ’ το χέρι τους. Με δυο λόγια, επώασαν το αυγό του φιδιού. Ώσπου το φίδι εκκολάφτηκε και απειλεί τους πάντες και τα πάντα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης. Με τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια σε πρώτο ρόλο. Εκείνα που στις ενημερωτικές τους εκπομπές, ακόμη και σε θεωρούμενες ως σοβαρές και έγκυρες, έδιναν συχνά-πυκνά βήμα στους χρυσαυγίτες και στον δηλητηριώδη λόγο τους. Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες… Ήδη από την εποχή που το νεοναζιστικό μόρφωμα δεν ήταν

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους

Βασίλης Πάικος

Καταχειροκροτήθηκε, σου λέει, ο Μητσοτάκης στο ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής Ίσως περισσότερο κι από την Γεννηματά. Σχεδόν αποθεώθηκε άμα τη εμφανίσει. Αλλά και στη διάρκεια του χαιρετισμού του. Εκεί που διαβεβαίωνε τους συνέδρους της Κεντροαριστεράς (!) ότι «θα ξανασυναντηθούν». Ή, ακόμη περισσότερο, όταν τους είπε πως «το δίλημμα σήμερα είναι ΣΥΡΙΖΑ ή Δημοκρατία». Όπου, αν δεν το καταλάβατε, εκείνος εκπροσωπεί τη Δημοκρατία. Κι έτσι, τα είχες καταλάβει όλα από την αρχή. Δεν χρειαζόταν να περιμένεις τις ψηφοφορίες στο κλείσιμο του συνεδρίου. Αν και ποιες ψηφοφορίες ποιου συνεδρίου; Αλήθεια για ποιο συνέδριο

Αντέχουν το βάρος της ευθύνης;

Βασίλης Πάικος

Η «παρένθεση» λοιπόν δεν έκλεισε. Ο Τσίπρας άντεξε. Αναρωτιέται ευλόγως κανείς πώς είναι δυνατόν να σπεύδει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να χαρακτηρίσει «σκευωρία» την υπόθεση Novartis; Αμέσως, με το καλημέρα. Με το που πήγε ο φάκελος στη Βουλή. Πριν δει, πριν εξετάσει, πριν μάθει το παραμικρό. Πώς κι από πού το ξέρει; Πως θα μπορούσε να το τεκμηριώσει; Αναρωτιέται ευλόγως κανείς πώς είναι δυνατόν να σπεύδει η Φώφη Γεννηματά να μιλά για νέο «βρόμικο ’89»; Με ποια στοιχεία; Δίχως να περιμένει να δει την εξέλιξη της υπόθεσης. Ώστε να μπορέσει να αξιολογήσει τα

Από το εδώλιο στην πλατεία…

Βασίλης Πάικος

Επειδή τα συλλαλητήρια, προπάντων αυτό της Αθήνας, ήρθαν να απενοχοποιήσουν, έως και να «δικαιώσουν» τους χρυσαυγίτες. Να τους ξεπλύνουν. Εντάξει λοιπόν, τα μετρήσαμε τα τετραγωνικά της πλατείας και των γύρω δρόμων. Αφαιρέσαμε κάτι δενδροστοιχίες, κάτι παρτέρια, κάτι σιντριβάνια. Προσθέσαμε τους πέριξ παράδρομους. Λογαριάσαμε την πυκνότητα. Πολλαπλασιάσαμε κατά πώς πρέπει και καταλήξαμε σε συμπεράσματα. Ο καθένας στο δικό του συμπέρασμα βέβαια, αλλά τι σημασία έχει; Λες και δεν θα ήταν αρκετό να συμφωνήσουμε όλοι πως ήταν ένα μεγάλο, ένα πολύ μεγάλο συλλαλητήριο και να ξεμπερδεύουμε. Πάνω – κάτω σαν τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου.

Καρικατούρα του 1992…

Βασίλης Πάικος

Το όλο περί το Μακεδονικό σημερινό σκηνικό μοιάζει με καρικατούρα του 1992. Το όλο σκηνικό. Τα συλλαλητήρια, οι πατριδοκάπηλες κραυγές, η επανεμφάνιση σε πρώτο πλάνο φαντασμάτων του παρελθόντος, οι θέσεις αλλά και οι μη θέσεις των κομμάτων, τα πάντα. Ευτυχώς μονάχα καρικατούρα και όχι επανάληψη ή αντιγραφή. Γιατί αν ήταν έτσι θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Της κακής μας μοίρας… Ράσα, γαλόνια, πολλά ράσα και πολλά γαλόνια. Κι ακόμη ολόκληρη η –κατά Καρατζαφέρη– δεξιά πολυκατοικία, με όλους της τους ορόφους. Με πληθωρική την παρουσία της ΧΑ, και τη ΝΔ κατά μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο μέρος της, έως και κάποιους περίεργους

Το «καλύτερο» 2018 δεν θα πέσει απ’ τον ουρανό…

Βασίλης Πάικος

Δεν ξέρω πόσο «αίσιον, ευτυχές και σωτήριον» θα είναι τελικά το 2018… Δεν ξέρω πόσο «αίσιον, ευτυχές και σωτήριον» θα είναι τελικά το 2018. Όλ’ αυτά που στην καθιερωμένη υπερβολή τους καλά είναι για πρωτοχρονιάτικες ευχές. Στην πράξη στραβώνει το πράμα. Μπορούμε ωστόσο να περιμένουμε, με σχετική βεβαιότητα, πως το 2018 θα είναι καλύτερο για τη χώρα και τον λαό μας. Τουλάχιστον από τα οχτώ προηγούμενα χρόνια της μιζέριας. Όλες οι ενδείξεις, εκτός συγκλονιστικού αρνητικού απροόπτου φυσικά, προς τα εκεί οδηγούν. Για έναν καλύτερο, ίσως και πολύ καλύτερο καινούργιο χρόνο… Το «καλύτερο»