Tag "Βασίλης Πάικος"

Ποιος εν τέλει ξεδόντιασε τους νταβατζήδες;

Του Βασίλη Πάικου

Τι τα θέλετε, ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος -και για την ώρα ο μόνος- πρωθυπουργός που τα βάζει στα ίσα με τους νταβατζήδες. Είναι, ως γνωστόν, ο Κώστας Καραμανλής που εισήγαγε στον δημόσιο λόγο τον όρο «νταβατζήδες». Ως εν ενεργεία πρωθυπουργός εκεί στου Μπαϊρακτάρη, πάνω στο τσακίρ κέφι. Αναφερόμενος σε ισχυρούς του πλούτου μεγαλοπαράγοντες του δημόσιου βίου της χώρας. Οι οποίοι, απολύτως εξωθεσμικά (και ευθέως αντιθεσμικά ασφαλώς), ασκούν εξουσία. Και, σε μεγάλο βαθμό, καθορίζουν τις τύχες μας. Προπάντων διά της επιρροής που διαθέτουν μέσω των, υπό την ιδιοκτησία τους, μέσων μαζικής ενημέρωσης. Πρόκειται, ακριβώς, γι’

Αν ήταν ΣΥΡΙΖΑ…

Βασίλης Πάικος

Σκέψου, λέει, να αναφέρονταν σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα όσα αποκαλύπτει ο Ανδρέας Μαρτίνης για το Ερρίκος Ντυνάν. Τι οργιώδη δημοσιογραφικά πάρτι θα είχαν οργανωθεί. Τι εισαγγελικά τηλεοπτικά πάνελ θα είχαν στηθεί. Πόσα καταγγελτικά πολυσέλιδα αφιερώματα θα είχαν φιλοτεχνηθεί. Σε τι οργασμό θα βρισκόταν το Διαδίκτυο. Πόσοι και ποιοι τηλεοπτικοί ανακριτές θα κουνούσαν συνοφρυωμένοι το δάχτυλο, θα ζητούσαν παραιτήσεις, θα απαιτούσαν κεφαλές επί πίνακι. Όμως δεν αναφέρονται σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά σε μεγαλοπαράγοντες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Κι έτσι τα τρώει η μαρμάγκα. Άκρα του τάφου σιωπή. Πολύ λογικό. Και αναμενόμενο… Είναι προφυλακισμένος, υπόδικος

Σαρξ εκ της σαρκός τους…

Βασίλης Πάικος

Ας ελπίσουμε πως η αναβολή της παρασημοφόρησης του Νικολάου Μέρτζου, «λόγω υποχρεώσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας», δεν είναι παρά εύσχημος τρόπος ανακοίνωσης της ματαίωσής της. Ότι, επιτέλους, κατάλαβαν το λάθος εκείνοι που έπρεπε να καταλάβουν. Ή ότι, εν πάση περιπτώσει, υποχρεώθηκαν. Και επιχειρούν όπως – όπως να επανορθώσουν. Γιατί, αν πρόκειται πράγματι περί απλής αναβολής και δούμε αύριο – μεθαύριο τον πατεντάτο χουντικό με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας στο στήθος, ζήτω που καήκαμε… Δεν ξέρω, ούτε μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό στη βάση του οποίου η Προεδρία της Δημοκρατίας αποφάσισε να παρασημοφορήσει

Ο λόγος τους μας χόρτασε…

Του Βασίλη Πάικου

Τώρα θα δούμε αν το «καθεστώς» της Ευρώπης είναι ή δεν είναι «ενός ανδρός αρχή». Ενός πολύ συγκεκριμένου ανδρός… Τώρα λοιπόν θα δείξει η Ευρώπη ποια είναι, πώς εξελίσσεται, προς τα πού πορεύεται. Αν πράγματι νοιάζεται για την προκοπή των λαών της, στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της, όπως αυτές απορρέουν από τις θεμελιακές της αξίες. Από την «αρχή της αλληλεγγύης» συγκεκριμένα, την ιδρυτικά δεσμευτική. Ή μήπως συστηματικά και μεθοδευμένα υπονομεύει κάθε σχετική προσπάθεια. Υποτασσόμενη στις βουλές (και στα συμφέροντα) κάποιων ισχυρών. Αν, με άλλα λόγια, το σημερινό ευρωπαϊκό «καθεστώς» δεν είναι, στην πραγματικότητα, παρά «ενός ανδρός

Ο Σόιμπλε στη μεγάλη ρεβάνς

Του Βασίλη Πάικου

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε λειτουργεί σήμερα εκδικητικά θα πει κανείς. Πολιτικά εκδικητικά είναι το σωστότερο. Η πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης, δικών μας και ξένων, υποστηρίζει πως ο Σόιμπλε τα κάνει όλα αυτά εν όψει των γερμανικών εκλογών. Ότι είναι γι’ αυτό που κρατάει καθυστέρηση. Στην προσπάθειά του να ροκανίσει όσο γίνεται τον χρόνο, ώστε να μην έχει το ελληνικό ζήτημα στην εκλογική του ατζέντα. Προκειμένου να μην «προκληθούν» οι, έτσι κι αλλιώς, συντηρητικοί και μάλλον «φοβικοί» ψηφοφόροι του. Πολύ περισσότερο που οι εκ δεξιών σύμμαχοί του, οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές, ούτε ν’ ακούσουν για την Ελλάδα, για τις

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε…

Του Βασίλη Πάικου

Την «ήττα των δυνάμεων της δημαγωγίας, του λαϊκισμού και του εθνικιστικού απομονωτισμού» είδε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου της γαλλικής προεδρικής εκλογής. Την «ήττα των δυνάμεων της δημαγωγίας, του λαϊκισμού και του εθνικιστικού απομονωτισμού» είδε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου της γαλλικής προεδρικής εκλογής. Σύμφωνα με την πρώτη – πρώτη δήλωσή του την περασμένη Κυριακή το βράδυ. Δεν είδε την ήττα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού ούτε της φασίζουσας Ακροδεξιάς. Δεν τα είδε ή, ίσως, δεν τα αξιολόγησε ως ιδιαίτερης σημασίας. Αλλά, βλέπετε, ο αντι-λαϊκισμός υπεράνω όλων, κατά τις προτεραιότητες του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Λες

Και τώρα το «άλλο» παράλληλο πρόγραμμα

Του Βασίλη Πάικου

Από το καλοκαίρι του 2015 ήδη, αμέσως μετά τον «συμβιβασμό», ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για το «παράλληλο πρόγραμμα». Αυτό που θα ερχόταν να ανακουφίσει τους βαρύτερα πληττόμενους από τα μνημονιακά μέτρα. Και θα πρέπει να πούμε ότι, παρά τις αναγκαστικές εκπτώσεις, παράλληλο πρόγραμμα υπήρξε. Περιμένοντας τώρα, με εύλογη αγωνία, το Eurogroup της 22άς Μαΐου, μπορούμε ίσως να πούμε ότι, ναι, αρχίζει να μετράει αντίστροφα ο χρόνος ώς τη λήξη της επιτροπείας. Οπότε έχουμε πλέον το «δικαίωμα» να λογαριάζουμε τα από κει και πέρα. Ή, έστω, τα από δω και πέρα. Μια και οι μνημονιακές υποχρεώσεις εξακολουθούν να βρίσκονται

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ;;;

Του Βασίλη Πάικου

Οι λοιπές πτέρυγες της κεντροαριστεράς, από την άλλη μεριά, ζώντας με ένταση το υπαρξιακό τους άγχος, επιδιώκουν την διαμόρφωση ενός εντελώς νέου φορέα, ως μόνης ελπίδας δυναμικής αναγέννησης του χώρου. Κι εδώ που τα λέμε, δεν έχουν άδικο. Στον Κώστα Σημίτη αναζήτησε στήριγμα η Φώφη Γεννηματά, όταν εκδηλώθηκε η εναντίον της εσωκομματική αμφισβήτηση. Στον πρώην Πρωθυπουργό ο οποίος, πάντως, έχει δημοσίως κηρύξει το «τέλος εποχής» για το ΠΑΣΟΚ, προεξοφλώντας πως «κάτι άλλο θα γεννηθεί στη θέση του». Το λησμόνησε άραγε η σημερινή Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ; Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Έκανε, απλώς, την ανάγκη φιλοτιμία. Από τα τρία σκέλη

Ναι, αλλά για τη Βενεζουέλα τι λέτε;

Του Βασίλη Πάικου

Πως είναι δυνατόν να εκδίδει η ΝΔ, χωρίς ντροπή, ανακοίνωση-μήνυμα για την 50η μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου, όταν στα ανώτατα αξιώματά της βρίσκονται θαυμαστές και υμνητές της Χούντας. Όταν ο κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος υπήρξε διορισμένος από τον Δικτάτορα αρχηγός της νεολαίας του. Όταν ο αντιπρόεδρός της αλληλογραφούσε με τον Παττακό. Αμφισβητούσε δε (και πιθανότατα εξακολουθεί να αμφισβητεί) τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Πιάσαμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9%, οχτώ φορές μεγαλύτερο του μνημονιακού στόχου. -Ναι, αλλά για τη Βενεζουέλα τι λέτε; Απ’ ο,τι φαίνεται κλείνει, όπου να ναι, η δεύτερη αξιολόγηση, με τους καλύτερους δυνατούς

Ας ζήσουμε λοιπόν με τους μύθους μας…

Του Βασίλη Πάικου

Ξαφνιάστηκε ο κόσμος όλος όταν ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε, πριν εκλεγεί στην προεδρία των ΗΠΑ, ότι σκοπεύει να απαγορεύσει την είσοδο μουσουλμάνων στην «επικράτειά» του. Ξαφνιάστηκε και εξοργίστηκε. Το ίδιο και όταν, μετά την εκλογή του, υπέγραφε το διάταγμα τήρησης της προεκλογικής του δέσμευσης. Αυτό το οποίο, με παρέμβαση των κατά πολιτεία εισαγγελέων, κατέπεσε ωστόσο με πάταγο, σχεδόν απ’ άκρου εις άκρο της Αμερικής. Ξαφνιάστηκε και εξοργίστηκε ο κόσμος όλος με τη βεβαιότητα πλέον ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πραγματικά επικίνδυνο άνθρωπο. Για την Αμερική, για την ανθρωπότητα… Αφού λοιπόν ξαφνιαστήκαμε, αφού αγανακτήσαμε κι αφού τρομάξαμε με τον