Tag "Κώστας Δουζίνας"

Η ιδέα του κομμουνισμού

Του Κώστα Δουζίνα

Στο λυκόφως της Ιστορίας που δήθεν ζούμε όλες οι αγελάδες είναι γκρι, όλες οι ιδεολογίες ίδιες, ίδια καταστροφικές. Οι πολιτικοί αγώνες και θυσίες του εικοστού αιώνα καταδικάζονται στη μεταμοντέρνα αμνησία Πολλές έννοιες στην πολιτική φιλοσοφία, όπως η ελευθερία ή η ισότητα, έχουν διαβρωθεί τόσο πολύ από την κατάχρησή τους, που μοιάζουν με αρχαία νομίσματα τα χαρακτηριστικά των οποίων έχουν σβηστεί με το πέρασμα του χρόνου και τώρα τα παίρνουμε σαν απλό μέταλλο χωρίς ιδιαίτερη αξία. Η έννοια που έχει κακολογηθεί και παραχαραχθεί από εχθρούς και φίλους περισσότερο είναι ο κομμουνισμός. Η πρόσφατη εξίσωσή του με τον

Η θανατοπολιτική της τρομοκρατίας

Κώστας Δουζίνας

Η επίθεση στη Βαρκελώνη έχει όλα τα χαρακτηριστικά της νέας τρομοκρατίας. Μια λεπτομέρεια μας επιτρέπει να καταλάβουμε την παρανοϊκή φιλοσοφία που κατευθύνει τον ισλαμιστή δολοφόνο. Και οι πέντε τρομοκράτες που σκότωσε η αστυνομία στο Καμπρίλς φορούσαν ψεύτικες ζώνες με εκρηκτικά. Εδιναν την εντύπωση τρομοκρατών αυτοκτονίας εξασφαλίζοντας ότι η αστυνομία θα τους σκότωνε για να αποφύγει περαιτέρω θύματα από την έκρηξη. Η δολοφονία των θυμάτων και η αυτοκτονία του πρωταγωνιστή αποτελούν σκοπό και μέσο της επίθεσης. Αυτή η πολιτική του θανάτου μετατρέπει τον καμικάζι στον ιδεώδη μεταμοντέρνο τρομοκράτη. Η πολιτική τρομοκρατία, η ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες ή η ΕΤΑ διάλεγαν

Η θανατοπολιτική της τρομοκρατίας

Κώστας Δουζίνας *

Η επίθεση στη Βαρκελώνη έχει όλα τα χαρακτηριστικά της νέας τρομοκρατίας. Μια λεπτομέρεια μας επιτρέπει να καταλάβουμε την παρανοϊκή φιλοσοφία που κατευθύνει τον ισλαμιστή δολοφόνο. Και οι πέντε τρομοκράτες που σκότωσε η αστυνομία στο Καμπρίλς φορούσαν ψεύτικες ζώνες με εκρηκτικά. Η επίθεση στη Βαρκελώνη έχει όλα τα χαρακτηριστικά της νέας τρομοκρατίας. Μια λεπτομέρεια μας επιτρέπει να καταλάβουμε την παρανοϊκή φιλοσοφία που κατευθύνει τον ισλαμιστή δολοφόνο. Και οι πέντε τρομοκράτες που σκότωσε η αστυνομία στο Καμπρίλς φορούσαν ψεύτικες ζώνες με εκρηκτικά. Εδιναν την εντύπωση τρομοκρατών αυτοκτονίας εξασφαλίζοντας ότι η αστυνομία θα τους σκότωνε για να αποφύγει περαιτέρω

Ο φόβος του λαού και η επιστροφή της συντακτικής εξουσίας

Του Κώστα Δουζίνα

Το πρόβλημά μας είναι η απονομιμοποίηση της πολιτικής από μνημόνια, από την οικονομική και πολιτισμική πτώχευση, την εξουσία των δημοκρατικά ανεξέλεγκτων Ευρωπαίων και Ελλήνων «ειδικών». Οι πολίτες σκιαγράφησαν την απάντηση με τη σταδιακή, εύθραυστη επιστροφή τους στο πολιτικό προσκήνιο. Η πολιτική φιλοσοφία και μια σκεπτόμενη συνταγματική θεωρία την παίρνει και τη γενικεύει Σε πρόσφατο άρθρο του, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, μετά τις συνηθισμένες ασύστατες επιθέσεις κατά της κυβέρνησης, υποστηρίζει ότι o κοινωνικός διάλογος για την αναθεώρηση του συντάγματος, ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αποτελεί ακόμα μια ένδειξη «λαϊκισμού» – λέξη πασπαρτού για οτιδήποτε αποκηρύσσει η αντιπολίτευση.

Δίκαιο, πολιτική, δικαιώματα

Του Κώστα Δουζίνα

Η πολιτική, η εξουσία και η ιδεολογία αποτελούν αναπόδραστο κομμάτι της λειτουργίας του. Τα νομικά κείμενα γεμάτα αντιφατικές έννοιες -ον και δέον, κανόνας και εξαίρεση, δημόσιο και ιδιωτικό, ελευθερία και καθορισμός- επιτρέπουν σε καλούς ρήτορες να φτάνουν σε αντίθετες αποφάσεις με εξίσου πειστική επιχειρηματολογία Δίκαιο, πολιτική, δικαστές Η ιστορία του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα χαρακτηρίζεται από μια σκληρή μάχη μεταξύ φιλελευθερισμού και δημοκρατίας. Οι μεγάλοι φιλελεύθεροι φιλόσοφοι ήταν αντίθετοι στην επέκταση του δικαιώματος ψήφου σε άκληρους ή αμόρφωτους πολίτες γιατί φοβούνταν ότι όταν οι δεύτεροι θα κέρδιζαν την εξουσία -μια και ήταν

Το κράτος των δικαστών

Του Κώστα Δουζίνα

«Το Σύνταγμα είναι ό,τι πει το Ανώτατο Δικαστήριο» έλεγε ο Όλιβερ Χολμς, ο σημαντικότερος Αμερικάνος δικαστής του 20ού αιώνα. Ο χρησμός έχει άμεση σχέση με την πρόσφατη αντιπαράθεση για τις δικαστικές αποφάσεις. Όσοι καταγγέλλουν την κριτική των δικαστών αγνοούν τη θεωρητική συζήτηση περί νομικής ερμηνείας. Αν ανοίξετε οποιοδήποτε ελληνικό ή ξένο νομικό περιοδικό θα βρείτε έντονα επικριτικά άρθρα για τη δικαστική αστοχία, ασυνέπεια ή άγνοια της νομολογίας. Και αυτό δεν θεωρείται θεσμικά «απρεπές» αλλά αναγκαίο για τη βελτίωση του δικαίου. Οι δικαστικές ενώσεις όμως υποστηρίζουν ότι οι αποφάσεις είναι πάντα δίκαιες, σωστές. Πώς συμβιβάζονται αυτά; Το Σύνταγμα και οι νόμοι

Μαθαίνοντας από την Τερέζα Μέι: μια παραβολή

Του Κώστας Δουζίνας

Οι πρόσφατες βρετανικές εκλογές είχαν ιστορική σημασία. Οι πρόσφατες βρετανικές εκλογές είχαν ιστορική σημασία. Το Εργατικό Κόμμα πέτυχε τη μεγαλύτερη αύξηση της δύναμής του μεταξύ δύο εκλογών από το 1945, όταν οι Βρετανοί δεν εξέλεξαν τον Συντηρητικό Τσόρτσιλ, νικητή του πολέμου, αλλά τον Κλεμ Ατλι που έβαλε τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους. Αλλά ήταν ιστορικές οι εκλογές και για άλλους λόγους. Για πρώτη φορά μετά τις νίκες του ΣΥΡΙΖΑ ένας μεγάλος λαός ψήφισε κατά της λιτότητας που είχαν επιβάλει οι προηγούμενες συντηρητικές και εργατικές κυβερνήσεις. Σημαίνουν την αρχή του τέλους του οικονομικά αποτυχημένου και κοινωνικά καταστροφικού

Μαθαίνοντας από τον Κόρμπιν

Του Κώστα Δουζίνα

Οι παραδοσιακοί τρόποι ανάλυσης δεν ισχύουν πια, οι πολίτες ξαναμπαίνουν δυναμικά στο κέντρο των εξελίξεων, απορρίπτουν το business as usual Το άρθρο γράφτηκε πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο. Είμαι σίγουρος ότι το φλέγμα και η στωικότητα του βρετανικού λαού θα νικήσουν το μίσος κατά της δημοκρατίας. Λίγο πριν από τις βρετανικές εκλογές, οι προβλέψεις των «έγκυρων» σχολιαστών της συστημικής κοινοτοπίας ανατρέπονται πάλι από το «απρόσμενο» κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ των Βρετανών Συντηρητικών και των Εργατικών. Οταν η Τερέζα Μέι προκήρυξε τις πρόωρες εκλογές, οι Συντηρητικοί προηγούνταν πάνω από 20 μονάδες. Τώρα προηγούνται από 3

Διαζύγιο, κηδεία και γενέθλια: Η Ευρώπη στα εξήντα

Του Κώστα Δουζίνα

Η ευθύνη της Αριστεράς είναι να επαναπολιτικοποιήσει την πολιτική για να αποτρέψει την αιχμαλωσία της από αντικοινωνικές ιδεολογίες. Πρέπει να φτιάξουμε έναν ευρωπαϊκό χώρο διαλόγου και δράσης, να βοηθήσουμε την ανάπτυξη των κινημάτων αντίστασης, αλληλεγγύης και κοινωνικής οικονομίας και τον συντονισμό τους με τα κόμματα της Αριστεράς, της οικολογίας και της αριστερής Σοσιαλδημοκρατίας. Χρειαζόμαστε μια νέα ευρωπαϊκή Αριστερά που ξεκινάει από τα κάτω.  Για πολλούς πολιτικούς, σχολιαστές και ακαδημαϊκούς το Brexit και ο Τραμπ ήταν απόδειξη ότι η πολιτική τρελάθηκε. «Ο κόσμος καταρρέει μπροστά στα μάτια μας» δήλωσε ο Γάλλος πρέσβης στην Αμερική. «Τα πράγματα διαλύονται·

Φαντασιακή τάξη και ιδεολογική ηγεμονία

Του Κώστα Δουζίνα

Φαίνεται ότι οι ψηφοφόροι θα προτιμήσουν τα παραμύθια του Τραμπ από την “πραγματική” Χίλαρι. Σε μια εποχή που οι αριθμοί λένε ψέματα, ίσως τα παραμύθια να είναι η μόνη παρηγοριά». Η μετα-αλήθεια, τα fake news, τα «εναλλακτικά γεγονότα» αποτελούν σημαντικό συστατικό της ρητορικής του ψέματος και της Δεξιάς. Μέχρι και την παραμονή του βρετανικού δημοψηφίσματος, στη συντριπτική τους πλειονότητα δημοσκόποι και αναλυτές αποφαίνονταν ότι το Brexit «δεν πρόκειται να κερδίσει». Οταν ο Τραμπ κέρδισε το χρίσμα, όλοι είπαν «δεν μπορεί να κερδίσει την προεδρία». Μετά τις διαψεύσεις έλεγαν οι σχολιαστές «η πολιτική τρελάθηκε», «πέσαμε από τα